به روز باشید




عنوان مجموعه اشعار : مور و جهل
شاعر : حمید احمدی


عنوان شعر اول : مورو جهل
یکی مور شد غرقِ جویی روان
به سر داد فریاد و آه و فغان

که فریاد ازین سیلِ جوشان کزو
جهان جملگی می‌شود زیر و رو

ازین سیل دنیا رود زیر آب
دگر باره بازآید از آن خراب



عنوان شعر دوم : موروجهل


چو آگه ز دنیای بیرون نبود
به ظنّش جهان جملگی غرق بود

هرآن کو ندارد ز دانش نشان
چو مورست در بندِ ظنّ و گمان


سرش کوزه‌ی کوچکی بیش نیست
کز افسون پراست و ز دانش تهیست



عنوان شعر سوم : ادامه مور و جهل


ز نادانی اینگونه پنداشته
که دانش دران کوزه انباشته

چو از هیچ علمی ندارد خبر
به هر پرسش آرد ز وهمش نظر

چو خواهی دهد پرسشی را دَوا
دوایش دهد با فسون و هوا

ازین روی نادان بُوَد پر سخن
بسی مطلب آرد ز دریای ظن
نقد این شعر از : امیرعلی سلیمانی
در این یادداشت نگاهی نقادانه خواهیم داشت به یک اثر از دوست عزیز و شاعرمان حمید احمدی، ابتدا از طرف پایگاه نقد شعر حضور ایشان را خوشامد می‌گویم و امیدوارم در ادامه مسیر با جدیت و پشتکاری که پیدا خواهند کرد موفق باشند.
ابتدا در مورد اینکه شعرشان را چند تکه کرده و فرستاده‌اند باید عرض کنم بهتر بود در قالب یک اثر می‌فرستادید، طبق چیزی که من از قوانین این پایگاه می‌دانم الزامی به ارسال سه اثر نیست، می‌توانید همان یک شعر را ثبت کنید و ارسال کنید.
می‌خواهم نکته‌ی مهمی را با شما در میان بگذاریم، نوآوری عنصر جدایی ناپذیری از شعر است، شما باید بتوانید در شعر خود این نوآوری را در جنبه‌های مختلف به مخاطب عرضه کنید، فقدان نوآوری باعث می‌شود مخاطب از خواندن متن شما احساس کسالت کند، وقتی متن شما تکرار متن دیگری باشد جذابیتی هم برای مخاطب نخواهد داشت، مخاطب همواره دنبال دریچه‌های تازه است. بخش عمده‌ای از لذتی که مخاطب از متن شما می‌برد مرهون خلاقیت شما در نگاه به آفرینش اثر است.
این نوآوری می‌تواند در شئوتات مختلف متن اتفاق بیفتد، گاه نوآوری صرفا در درونمایه و بیان اندیشه شاعر است، یعنی شاعر از دریچه‌ای به یک موضوع نگاه می‌کند که مخاطب تاکنون نشنیده است. گاه این نوآوری از جنبه رفتارهای زبانی و فرمی‌ست، هر چه این نوآوری‌ها باورپذیرتر باشند تاثیر بهتری هم خواهند داشت.
متاسفانه در اثر شما با عنوان مور و جهل ما با یکنواختی، کلیشه‌ای بودن و صد البته عدم بهره‌گیری از خلاقیت‌های شعری مواجهیم. نه بیت شعر در قالب مثنوی و بیان یک داستان به ظاهر حکمت آمیز، مشابه این شکل نوشتن در آثار شاعران گذشته به وفور وجود دارد، و نمونه‌های عالی این شکل سرودن را در حکایات منظوم شاعران می‌توان یافت، باید دقت کنید وقتی مخاطب شما با این شکل از سرودن مواجه می‌شود در درجه اول متن شما را با آن متن‌ها مقایسه می‌کند و این اولین نقطه آسیب در اثر شماست.
نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که باید دقت کرد این پرسش است که آیا این دوره اساسا دوره سرودن شعرهای حکمت آمیز آن هم در این شکل و شمایل هست یا نه؟
توصیه من به شما این است که بیشتر شعر امروز را مطالعه کنید و کتاب‌های آموزشی شعر مثل کتاب روزنه از آقای دکتر محمدکاظم کاظمی را برای یادگیری بیشتر و آشنایی با فضای رایج تر شعر امروز مورد مطالعه قرار دهید.
با آرزوی موفقیت.

منتقد : امیرعلی سلیمانی

شاعر، منتقد و ترانه‌سرا/ متولد 14 آذر 1370/ دانشجوی دکتری زبان شناسی/ متولد صحنه/ مدیر مسئول نشر نزدیک‌تر



دیدگاه ها - ۳
حمید احمدی » دوشنبه 19 آبان 1399
ممنونم از شما
امیرعلی سلیمانی » دوشنبه 19 آبان 1399
منتقد شعر
درود بر حمید احمدی عزیز، خیر شعر شما هیچ ایراد ابتدایی ندارد، به همین خاطر بود که قدری سختگیرانه‌تر و عمیق‌تر در مورد محتوا صحبت کردم.
حمید احمدی » یکشنبه 18 آبان 1399
خیلی ممنونم از راهنمایی خوبتون.بعد یه سوال داشتم اینکه جدا از نقدی که کردید آیا شعر من از نظر معنایی،وزنی و زبانی و قافیه هم اشکال دارد یا از این لحاظ مشکلی ندارد؟

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.