می‌توانید بهتر باشید




عنوان مجموعه اشعار : ورطه
شاعر : فرهاد جمشیدپور


عنوان شعر اول : پرسش
میان رفتن ها و اندوه ها
جهان چیزی است
غیر از خواسته های من
از خودم می پرسم
زندگی
آمدن بود یا رفتن؟



عنوان شعر دوم : خواب
از خواب که بلند می شوم
فراموشم می شود
تلنبار فریاد ها
با خودم می گویم:
(( ای تصور
خانه کن
در ساحل رخداد ها ))



عنوان شعر سوم : سرزمین چشم تو
کوهی ام
اشک فشان
در سرزمین چشم تو
تا نبینم هیچ وقت
دیگر خودم را
آه من
آه من..
نقد این شعر از : امیرعلی سلیمانی
در این یادداشت نگاهی نقادانه خواهیم داشت به سه شعر کوتاه از دوست ارجمند جناب فرهاد جمشیدپور، ابتدا به دوست شاعرمان تبریک می‌گویم که در نوجوانی دست به قلم شده‌اند و مهم‌تر اینکه آثار خود را برای نقد ارسال کرده‌اند، داشتن روحیه نقدپذیری بدون تردید به رشد شعری شما کمک خواهد کرد.
در این سه شعر کوتاه ما با مشکل مهمی مواجهیم، اینکه شما در برخی از نقاط شعر کلاسیک رفتار کرده‌اید، به طور مثال نگاه کنید به قافیه فریاد و خرداد در شعر دوم، یا مثلا در برخی از سطرها در هر سه شعر شما سطری با وزن نوشته‌اید، البته که تمام کلمات و جملات دارای وزنی هستند، اما منظورم این است که در برخی از سطرها منطبق بر اوزان پرکاربرد شعر کلاسیک رفتار کرده‌اید، جای دیگری هم گفته بودم کلاسیک رفتار کردن در شعر کلاسیک همانقدر آسیب زننده است که مثلا در غزل یک مصراع از وزن خارج باشد، این هویت و ماهیت قالب را زیر سوال می‌برد، شما در شعر آزاد موسیقی را درونی به کار می‌برید، یعنی با توجه به چینش آوایی واژگان، شکل تقطیع و همچنین تناسب موسیقایی سطرها ایجاد آهنگ یا وزن می‌کنید، حال وقتی در یک سطر یا با یک قافیه موسیقی کلاسیک بسازید تناسب و انسجام موسیقایی متن را به هم می‌ریزید.
نکته دوم که اتفاقا نکته اساسی‌تری هم هست توجه به اتفاقات شاعرانه در متن است، در شعر سپید که اساسا خبری از ظواهر فریبنده شعر کلاسیک مثل وزن و قافیه و آن آرایه‌های لفظی جذاب نیست، عمده اتفاق در متن می‌افتد، در شعر سپید کوتاه بیشتر شاعر وظیفه هدایت ذهن مخاطب به اتفاقی بیرون از شعر را دارد، پس ارزش آن اتفاق بسیار مهم به نظر می‌رسد. شما باید بتوانید مضمونی را خلق کنید که به تنهایی کفایت کند برای اینکه بخواهیم اثر کوتاه شما را یک شعر کامل محسوب کنیم.
میان رفتن ها و اندوه ها
جهان چیزی است
غیر از خواسته های من
از خودم می پرسم
زندگی
آمدن بود یا رفتن؟
به طور مثال این اثر را بررسی می‌کنیم، حرفی که شاعر زده مبنای فلسفی دارد، اما این پرسش که جهان آمدن است یا رفتن چه قدر خلاقانه و تازه است، شاید این پرسش سوالی باشد که در مقالات فلسفی و حتی در سطح نازل‌تر در گفتگوهای فلسفی ما هم بارها تکرار شده، پس این نمی‌تواند به تنهایی اتفاق ویژه شعر شما باشد. اتفاق تازه در اشعار شما کم است، کمتر از تصویر استفاده کرده‌اید و شعرها در حد گزاره‌های کلی باقی مانده‌اند، این چند نکته ایرادات اساسی آثار شماست. قطعا به زودی شعر‌های بهتری از شما در این پایگاه خواهم خواند.

با آرزوی موفقیت.

منتقد : امیرعلی سلیمانی

شاعر، منتقد و ترانه‌سرا/ متولد 14 آذر 1370/ دانشجوی دکتری زبان شناسی/ متولد صحنه/ مدیر مسئول نشر نزدیک‌تر



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.