زبان ابزار کار شاعر است




عنوان مجموعه اشعار : جیلانی در طوفان
شاعر : آرمان حسینی


عنوان شعر اول : جیلانی در طوفان
وقتی که به پاخیزید هردم همه طوفان ها
صد پاره بشد در دم بند همه پیمان ها

آندم و در آن آشوب دیدی به وفور ای دل
که تیره شود هردم رنگ همه الوان ها

نفرین به تو باد ای دل کز باد نمیترسی
حقا که تو هم مستی مثل همه جیلان ها

وقتی که خبر دادم خامیّ و سبکساری
گفتی که بنوشیدم می در همه فرقان ها

چون گربه در انبان ها اکنون که بماندی تو
دادت نرسد پشت ، قفل همه زندان ها

گر چشم ترم بینی در جام جهان بینت
ره را تو ببندی بر ، مکر همه شیطان ها

امروز چه سود ای دل از قدح و نکوهش ها
حالی که برافتادی دور از همه درمان ها

عنوان شعر دوم : .
.

عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : کبری موسوی قهفرخی
استفاده از وزن های دوری به ویژه برای شاعران تازه کار شمشیر دولبه ای ست که هم به حفظ وزن در کل شعر کمک زیادی می کند و هم باعث ورود کلمات زاید به شعر می شود ؛ آمدن " همه " قبل از همه قافیه ها موید این نکته است .
رسالت اصلی شاعر شناخت واژه ها و آشنایی با کارکرد صحیح آن هاست و این نکته در متون ادبی بیشتر به چشم می آید چرا که شاعران و نویسندگان در نهایت داعیه داران پاسداشت زبان و ادبیات اند.
هم سو با این موضوع به برخی نکات این غزل اشاره می کنم :
در بیت اول هماهنگ نبودن فعل ها ( به پاخیزید / پاره بشد ) موجب سردرگمی مخاطب می شود .
در بیتی دیگر ، کلمه عربی " الوان " که جمع " لون " است با علامت جمع در زبان فارسی " ها " آمده است و از یکی از قواعد زبان فارسی عدول کرده است چون در زبان فارسی یک کلمه دوبار جمع بسته نمی شود .

مورد دیگر " جیلان " است .در لغت نامه ها جیلان را سنجد یا عناب معنی کرده اند .با این توضیح " جیلان " در شبکه واژگانی و تصویری این بیت ، بار معنایی و نمادین خاصی ندارد ؛ دست کم من به رابطه خاصی پی نبردم .

با دیدی دیگر نیز می توان درباره زبان کل شعر صحبت کرد. آیا شاعر در تعاملات روزانه خود با چنین زبانی حرف می زند ؟ قطعا این گونه نیست .به عنوان پیشنهاد ، بهتر است سعی کنیم با زبان ساده تری بنویسیم که مخاطب نیز بتواند راحت تر با ما همذات پنداری کند و حرف مان را بفهمد چرا که نوع زبان تاثیر زیادی در همراه شدن یا نشدن مخاطب با ما دارد.
زبانی که شاعر در سرودن این غزل برگزیده ،او را در دست اندازهایی انداخته که به ضعف تالیف منجر شده است ؛ بیت " چون گربه در انبان ها ..." شاهد این مدعاست.

نتیجه : زبان ابزار کار شاعر است و باید به طور ویژه به آن پرداخت .

منتقد : کبری موسوی قهفرخی

کبری موسوی قهفرخی متولد 1359 در فرخشهر ( چهارمحال و بختیاری ) .کارشناس علوم سیاسی از دانشگاه تهران و دانشجوی ارشد ادبیات دانشگاه علامه طباطبایی ..



دیدگاه ها - ۱
آرمان حسینی » دوشنبه 06 آذر 1396
سپاس از نقد خوبتون . در این که غزل خوب سروده نشده کاملا با شما موافقم فقط دو نکته : نخست اینکه جیلان در لغت نامه ها «سنگ ريزه ها که باد از جايي بجايي برد» معنی شده و دو اینکه من ۱۷ سالمه و اولین شعری که گفتم بود واقعا انتظار زبان نقد نرم تری داشتم . باز هم سپاس ازتون

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.