ساختار مشترک




عنوان مجموعه اشعار : دفترمنتشرنشده حیات جادویی
شاعر : طاهر رحمتی


عنوان شعر اول : سلول واڑه ها
اینجا
- در این وطن غریب -
با کلمات
تازیانه ام می زنند
در بندم
در بند حروف...

اینجا
هوا هوا نیست
زمین زمین نیست
زمان زمان نیست
اینجا
کلمات
حرف ها
در تند بادی بی امان -
خفه ام می کنند
شاعرم
زندانی سلول واڑه ها

اسفند73

عنوان شعر دوم : در روزنامه ها
جهان را ورق می زدیم...

جهان را ورق می زدیم
در روزنامه های صبح
در آ ستانه عصری نوبنیاد
سرشار از نور
صدا
رنگ
جهان را ورق می زدیم...

جهان را ورق می زدیم
در روزنامه های عصر
در تصاویری خلاصه وسیاه سفید
درفضایی سهمگین
درسکوتی سنگین...

اینک
شبنامه ای معترض
بر شانه های باد
در کوچه کوچه دنیا

اردیبهشت75

عنوان شعر سوم : کلمات انقلابی
با کلمات
مسئله داریم -
شعری که سروده نمی شود

کلمات جسور
کلمات گستاخ
کلمات افشا گر
کلمات انقلابی و-
انقلابی در کلمات
و روزنامه های بی پروا
بی پروانه...
(رویای کاغذی بر باد)
مسئله دارند با کلمات...

اردیبهشت79
نقد این شعر از : مجید سعدآبادی
شاعر در آثار ارسالی خود تمایل فراوانی به فراشعر نشان داده است. حضور کلماتی چون "واژه" "بند" "کلمات" "حروف" "شاعر"، "سروده"، "کاغذ" و غیره نشان از آن است که وی در خود و نوشتار خود به بند کشیده شده است و دو شعر "سلول واژه ها" و "کلمات انقلابی" علاوه بر استقلال ، بیش از هر چیز خود را در یک ساختار مشترک نشان می دهند. اما شعر دوم با عنوان "در روزنامه ها" خارج از آنکه بخشی از ساختار مشترک گفتگو شده را مورد استفاده غیر مستقیم قرار داده، شاعر توانسته است به شکلی متفاوت تر از دو اثر دیگر دست یابد. اگر کمی جزئی تر به متن ورود پیدا کنیم شاهد تصاویری رها شده هستیم که زیبایی اثر را به لرزه می اندازد. در بند اول شعر ِ"در روزنامه ها" روشن است استعاره به صبح دارد، بند دوم خاکستری می شود استعاره ای از عصر، و در بند سوم تاریکی در معنای زمانی شب جلوه می کند. حال اینکه اتفاقات هم در معنای عینی تحقق می یابند وهم در معنای ذهنی از ویژگی های شعر محسوب می شوند ! و اینجاست که زیبایی صبح به اعتراض تاریکی شب کشیده می شود.
این نکته را نیز باید بیان کرد که شاعرانگی در آثار کاملا مشهود است و به راحتی می توان متوجه شد که صاحب این آثار مبتدی نیست و توانایی خوبی در خلق و شناخت شعر دارد. همچنین به جهت آنکه این آثار در دهه هفتاد سروده شده اند می توان جریان دهه هفتاد را در آثار دید، بخشی از تحلیل های منتقدان اثر می تواند قیاس جریان دهه هفتاد با دهه هشتاد و نود باشد.
به شاعر پیشنهاد می شود موضوعات نوشتاری خود را یکبار دیگر بررسی کند و پس از تحلیل آثار قبلی اش، سعی خود را بر آن بگذارد تا هر آنچه تا به حال به تعدد از آن ها استفاده کرده را از آوردن مجدد و تکرار دوباره در آثار بعدی منع کند. البته این امر را به عنوان تمرین در نظر بگیرد تا بتواند به جهان های فرمی و نوشتاری جدیدتری رجوع کند.

منتقد : مجید سعدآبادی

سعدآبادی متولد تهران است. سال 1378 توانست بطور حرفه ای شعر را دنبال کند و تمرکز وی بر حوزه شعر سپید است. در دهه هشتاد جوایز بسیاری از جمله دو دوره جایزه شعر فجر، کتاب سال دفاع مقدس، کتاب سال گام اول، کتاب سال شعر جوان و ...را به خود اختصاص داد. همچنین ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.