سکته های روایی در شعر سپید




عنوان مجموعه اشعار : پاییز
شاعر : پری طیبی


عنوان شعر اول : پاییز
دستانم
آرام می افتد
آنقدر ها که فکر می کنی
سخت نیست
عریان شدن زخم هایت
خودشان را فریاد می کشند
از پشت لبخندها
دست ها
و پاییزِ هر نقابی فرا می رسد

عنوان شعر دوم : ...
...

عنوان شعر سوم : ...
...
نقد این شعر از : مجید سعدآبادی
در شکل گیری شعر سپید روایی بی شک یکی از مهم ترین عناصر وابسته به ساختمان شعرِ امروز روایت است. مخاطب در مواجه با شعر روایی علاوه بر اصطکاک با تصاویر و سطرهای واحد که بار تک سطری و تک تصویری را به دوش می کشند، روایت را نیز عنصر فعال می دانند. در اثر ارسالی با توجه به سطرهای ابتدایی و سطرهای پایانی به راحتی متوجه می شویم که با شعری روایی مواجه هستیم. اما ما سکته ای دو سطری ( سطرهای "پنج" و "شش" ) جریان روایت برایمان مختوم می شود و از سطر "هفتم" دوباره ادامه می یابد و به نحوی جریان توصیفی ساده برهم می ریزد و سطر "عریان شدن زخم هایت" به میان می آید. حال اگر سطرهای "پنجم و "ششم" را جابه جا کنیم و به عنوان پایان بندی بیاوریم، با خوانشی دوباره جریان روایت شکل بهتری می گیرد. به شاعر پیشنهاد می شود در جا به جایی سطرها و خصوصا چینش تصاویر نگاه ویژه ای داشته باشد تا سطرهای برجسته بتوانند در اثر خودی نشان بدهند.


منتقد : مجید سعدآبادی

سعدآبادی متولد تهران است. سال 1378 توانست بطور حرفه ای شعر را دنبال کند و تمرکز وی بر حوزه شعر سپید است. در دهه هشتاد جوایز بسیاری از جمله دو دوره جایزه شعر فجر، کتاب سال دفاع مقدس، کتاب سال گام اول، کتاب سال شعر جوان و ...را به خود اختصاص داد. همچنین ...



دیدگاه ها - ۱
قاسم بیابانی » سه شنبه 30 آبان 1396
سلام و به نظر من این جابجایی سطرها کمک بسیاری به شعر می کند و علاوه بر این باید در دو سطر پایانی نیز باید تغییرات اساسی تری انجام بشود با احترلم بسیار

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.