فاصله شعر تا جمله‌های ادبی




عنوان مجموعه اشعار : آسمان بلا تکلیف
شاعر : فاضله هاشمی


عنوان شعر اول : بیداری
هرشب من و خیال تو
تاصبح بیداریم
وای اگر تو بیایی
و مرا خواب ببرد



عنوان شعر دوم : دلتنگی
من گمان می کنم دلتنگی
فرزند ناخلف تنهایی ست
میگذاردش
روی دست آدمها
تا باغصه بزرگ کنند
او را


عنوان شعر سوم : رسوایی
رسوای عشق اگرشوم
به همه عالم ندهم
لذت رسوایی را
نقد این شعر از : امیرعلی سلیمانی
در این یادداشت نگاهی نقادانه خواهیم داشت به شعر کوتاه از خانم فاضله هاشمی که برای اولین بار شعرهایشان را برای پایگاه نقد شعر ارسال کرده‌اند، جا دارد از طرف خودم و همکارانم در پایگاه ورود شما را خوشامد بگویم و امیدوارم در کنار هم در مسیر خواندن و آموختن قدم برداریم. همانطور که در پرونده خود نوشته‌اید و از سطح شعرهایتان هم مشخص است در ابتدای مسیر نوشتن قرار دارید، هر چند سه سال شاید به نظر برای نوشتن زمان زیادی باشد اما وقتی به کارنامه ادبی شاعران و نویسندگان نگاه کنید سه سال زمان زیادی نیست، پس سعی کنید از همین ابتدای راه جدی‌تر قدم‌های پیش رو را بردارید و با آمادگی به سراغ خلاقیت‌های تازه بروید.
چند بار در همین پایگاه در خصوص شعرهای کوتاه صحبت کرده‌ام، برخلاف تصور رایج نوشتن شعر خوب کوتاه به مراتب دشوارتر از شعر بلند است، زیرا مجال نوشتن در شعر کوتاه کم است و شاعر باید در چند کلمه و چند سطر به عنوان یک اثر مستقل کیفیتی قابل قبول ارائه کند که در عین معنا محوری بهره‌های شعری مانند موسیقی را نیز در نظر بگیرد.
در هر سه اثر شما ما با جملاتی که جامه‌ی ادبی به تن دارند مواجهیم، با این‌که به سمت کلام شاعرانه حرکت کرده‌اید اما این متن‌ها با شعر فاصله دارند، اول اینکه میزان عمق و کشفی که دارند بسیار کم است، شاید بگویید شعرها به یک اندازه عمیق نیستند یا نمی‌خواهند عمیق باشند، اما از نظر من تفاوت بین شعر و جملات روزمره همان عمق است، عمیق شدن یعنی نگاه دیگرگونه به پدیده‌ای که ممکن است به ذهن همه برسد، فرق شاعر با دیگران همین است، شاعر از پنجره‌ی اختصاصی خودش به پدیده‌های مختلف نگاه می‌کند و اساسا این مسئله ایجاد کننده شعر است، اما در آثار شما این خصیصه وجود ندارد، یعنی شما جملاتی نوشته‌اید که شاید در نظر اول شاعرانه و ادبی به نظر برسند اما هیچ تمایز و تفاوتی با مثلا متن پیام‌های کوتاه ادبی ندارند.
هرشب من و خیال تو
تاصبح بیداریم
وای اگر تو بیایی
و مرا خواب ببرد
به اثر اول دقت کنید، حرف این است من به شوق دیدار تو بیدارم و می‌ترسم وقتی بیایی که خواب باشم، آیا این مضمون برای یک شعر مستقل کافی‌ست، آیا از زبان موجز و سلیسی استفاده شده است؟ پاسخ به این سوال‌ها کیفیت اثر شما را مشخص می‌کند. در پایان توصیه جدی من به شما این است که حتما یکی دو کتاب آموزشی در حوزه شعر بخوانید، با کتاب"روزنه" از دکتر محمدکاظم کاظمی شروع کنید، مطمئن باشید بعد از خواندن این کتاب درک و دریافتتان نسبت به اصول شعری افزایش خواهد یافت.

امیدوارم به زودی شعرهای بهتری در این پایگاه از شما بخوانم.

منتقد : امیرعلی سلیمانی

شاعر، منتقد و ترانه‌سرا/ متولد 14 آذر 1370/ دانشجوی دکتری زبان شناسی/ متولد صحنه/ مدیر مسئول نشر نزدیک‌تر



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.