نیمه دوم؛ نیمه سانتیمانتالیسم




عنوان مجموعه اشعار : باران
شاعر : مهدی اشرف نیا


باران،
نامه های عاشقانه ی زنی است آبستن
در بستر آسمان
قطره قطره، رهسپار زمین میشود
تا بفهماند
هنوز عاشق مردی است
که چتر را می بندد
قطره ها را می شمارد
اشک را می شوید
بوی باران را به خاطر می سپارد
بوسه را از ابر می دزدد
و شناسنامه احساس را
قبل باران
به نام خود می گیرد.
نقد این شعر از : مجید سعدآبادی
در شعر ارسالی شاعر ارتباط های موفقی در ساختار شعر میان کلماتی همچون ابر، عشق، چتر و... بر قرار کرده است به نحوی می توان گفت اِلِمان های آسمانی خوبی را پیدا کرده است. توانسته است به ابر که محوریت شعر را به عنوان معشوقه در خود دارد، خوب بپردازد و باران را کلمات و حرف های نامه ای معرفی کند که عاشقانه هایی از مردی آسمانی است و رهسپار زمین می شود.شاعر مخاطب را با وجوه هرمونوتیکی نه چندان دور از ذهن مخاطب روبرو می کند و در خوانش شعر بوی باران را، هم به بوی نامه و هم به بوی باران تشبیه می کند. هر چند این مضمون چندان جدید نیست اما برای شاعری که ابتدای دوران حرفه ای خود را می خواهد سپری کند تجربه ای مفید محسوب می شود. حال اگر بخواهیم تعارف ها را کمی کنار بگذاریم از چند نکته نمی توان به راحتی گذشت. پیش از هر چیز در برقراری ارتباط بین اشک و باران سراینده می توانست بهتر عمل کند و با اجرای کلمه اشک (ایجاد معنا در متن) و عدم حضور خود کلمه، شکل بهتری به متن دهد! همچنین پایان بندی اثر به سمت و سوی سانتیمانتالیسم حرکت داشته است و با توجه به اینکه ما با شعری تصویری و به نوعی تغزل مواجه هستیم کنترل احساس در نیمه دوم اثر گویی از دست شاعر در رفته است.

منتقد : مجید سعدآبادی

سعدآبادی متولد تهران است. سال 1378 توانست بطور حرفه ای شعر را دنبال کند و تمرکز وی بر حوزه شعر سپید است. در دهه هشتاد جوایز بسیاری از جمله دو دوره جایزه شعر فجر، کتاب سال دفاع مقدس، کتاب سال گام اول، کتاب سال شعر جوان و ...را به خود اختصاص داد. همچنین ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.