از پیچ و خم جاده نترسیدن



عنوان مجموعه اشعار : در مسیر شدن
عنوان شعر اول : ماجرا
به من نگاه میکنی من از تو دور می شوم
مرا ببین که با نگاهت اینگونه بی‏تاب می شوم

کنارت چه عاشقانه زیستم
حالا ببین چه عاقلانه می روم

قلبم می لرزد با هر اتفاق ساده ای
غرق می شود در رویای عاشقانه ای

تعبیر رویاهایم افتادن بود
افتادن ها از پس افتادن بود


عنوان شعر دوم : استجابت
فاصله افتاده بین من و تو توی این خونه
نکنه سردی رخنه کرده از درزهای این خونه

هرچه بدی دیدی ازم بگذر، بمان
جهان اینجوری زیبا میمونه

گذشتِ تو حال این پریشان‌حال رو بهتر میکنه
با پشیمونی هم دست شدم تا جهان زیبا بمونه

با بخشش چیزی عوض نمیشه، توگفتی
اما میشه ، آدم به این دنیا اضافه میشه

صدای خنده ات که بپیچه توی خونه
وجود تاریکم روشن میشه بخند دیوونه

خدا بخشید منو وقتی که تو خندیدی
گذشت از من تا دل عاشقت آروم بمونه


عنوان شعر سوم : تعالی
شرح پروانه شدن را بلدی
از پیله سر برآوردن را بلدی؟

تو بگو چیست بیزار شدن از خود
تا گویمت، پروانه شدن را بلدی؟

ماجرایی دارد عشق با فراز و نشیبها
تا به کدام خان رفتن را بلدی؟

روزی شاید دوست شود دشمن
در آن وقت تحمل کردن را بلدی؟

عشق و تنفر را بگذران از سر خود
بخشیدن و از هرچه گذشتن را بلدی؟

این بار اما ببخش خودت را
ببین اصلا رها شدن را بلدی؟

پیچ و خم جاده نترساند تو را
در این راه توکل کردن را بلدی؟
نقد این شعر از : ساجده جبارپور ماسوله
اثر خانم فولادی عزیز را خواندم. آنچه آثار ایشان به من می‌گوید شاعری‌ست که گویا یا تازه نوشتن را آغاز کرده است یا تاکنون تن به نقد نداده که گویا دومی محتمل‌تر است. البته این اصلا نباید مایه سرافکندگی یا مانعی پیش پای شاعر باشد. چرا که نگارنده این سطور نیز در برهه‌ای پا در مجامع ادبی گذاشت که بسیاری از شاعران از دوره‌های دانش‌آموزی شناخته شده بودند و او دانشجو بود و ابتدای راه.
فارغ از تعارفات و خاطرات اگر بخواهیم به اصل قضیه بپردازیم باید از اینجا آغاز کنیم که یکی از مسائلی که در ابتدای کار باید به آن توجه شود چارچوب اصلی شعر سنتی ست. در شعر سنتی شاخصه‌هایی چون وزن عروضی، قافیه و ردیف از مهم‌ترین ارکانی هستند که شاعر باید پیش از هرچیز آن‌ها را بیاموزد.
در مورد وزن عروضی کتاب‌های بسیاری برای اموزش وجود دارد که در همین سایت احتمالا معرفی شده‌اند اگر هم نه من بارها و بارها در نقدهای پیشین اعلام کرده‌ام. از کتاب تازه منتشر شده دکتر امینی توسط نشر ایهام تا کتاب استاد محمدکاظم کاظمی توسط نشر سوره مهر تا جزواتی که با یک جستجوی ساده در فضای مجازی و سایت‌های ادبی یافت می‌شوند همه می‌توانند کمک کننده باشند.
به نظرم اگر بخواهم اساسی‌تر نگاه کنم شما در درون شاعرید اما آنچه نیاز دارید مواد اولیه مناسب است. مثل کسی که آشپزی را بداند ولی باید تلاش کند تا مواد اولیه را تهیه کند و دستور پخت درست را بیابد. فلذا تنها توصیه کنونی من موارد زیر است :
1) پیگیر باشید، بخوانید و بخوانید و بخوانید. از کتاب‌های شعر معاصر مثل گزیده اشعار منزوی، بهمنی، قیصر امین‌پور، عمران صلاحی، نیستانی شروع کنید. دوره‌های مطالعاتی خیلی می‌توانند موثر باشند. برای ارتقاء زبان شعر سراغ تاریخ بیهقی بروید و بعد کم کم به مطالعه ادبیات کهن بپردازید. از آموزش‌های جنبی شعر مثل محتوای کتبی که ابتدا نام بردم غافل نباشید.
2) از وزن‌ها و قافیه‌های ساده شروع کنید. ابتدا یکی دو بیت از شعرهای دیگران به نظرتان دارای آهنگ ساده‌تری‌ست را در نظر بگیرید سپس با توجه به همان آهنگی که فکر می‌کنید با شعر می‌خواند بقیه ابیات را بنویسید. توجه ریزی هم به هم‌اندازه بودن ابیات حداقل از نظر شکلی داشته باشید. فعلا خود را درگیر تقطیع وفعولن فعولن و بحر و این اصطلاحات رایج که بیشتر مختص ادبیاتی‌هاست نکنید بیشتر گیج خواهید شد. بعد از یادگیری آهنگ به صورت سماعی می‌توانید با خیال راحت به صورت تخصصی به دنبال مسائل تخصصی بروید.

3) بسیار بنویسید و پاره کنید و ویرایش کنید. از ویرایش شعر نترسید. شعرهای‌تان را با هر پیشرفتی در پایگاه بگذارید تا دیگر شاعران نیز بخوانند و نظرها را بشنوید. ما در کنار شما هستیم.
برای‌تان آرزوی موفقیت و بهروزی دارم.

منتقد : ساجده جبارپور ماسوله

دی ماه سال 1369 در رشت‌ به دنیا آمدم. در تهران و شیراز و رشت بزرگ شدم. آب و هوا و طبع شعردوست مردم و خانواده‌ام در رشت و شیراز کار خودش را کرد و از یازده سالگی شروع کردم به نوشتن. تحصیلات و شغلم در حوزه حقوق بین الملل است که البته ربط چندانی به شعر ندارد. ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.