قدم زدن در محور عمودی




عنوان مجموعه اشعار : ....
شاعر : سیده حاتمه سیدزاده


عنوان شعر اول : ؟
لبخند
بادکنکی نارنجی بود
که باد دزدید و پنهان کرد
در کوه های دور
چیزی که باقی ماند
کوه بود
و دریا
با پاره های لرزان نور کشتی ها
چیزی که باقی ماند
ناله ی یدک کشی بود
که روز و شبمان را به آبهای آزاد میراند
تا در کرانه ای دیگر
دختری روس
دست در بازوی مردی بلندبالا
آوازی قدیمی را زمزمه کند
چیزی که باقی ماند
بغضی ست
که هرچه پیش و پسش میکنم
کلام دیگری نمیسازد
برای پایان این سطرهای شور.

عنوان شعر دوم : ؟
؟

عنوان شعر سوم : ؟
؟
نقد این شعر از : مجید سعدآبادی
مخاطب پس از خواندن شعر به سادگي متوجه مي شود كه با شعري روايي مواجه است و روايت شاعرانه بار اصلي و هنري متن را بر دوش مي كشد. اگر كمي بيشتر در عمق روايت فرو برويم شايد سوال مهمي ذهنمان را مخدوش كند و آن سوال اين است كه شاعر در لحظه سرايش چگونه به خلق روايي رسيده است؟ آيا يك مفهوم كلي و شكل داده شده اي در سر داشته و سپس قدم در مسير نوشتن برداشته؟ يا نه عكس آن عمل كرده است و به صورت نقطه اي و تصوير به تصوير قلم زده است و نهايتا به فرم روايي رسيده است! از كليات متن ، استفاده از روش دوم به نظر مي آيد. شكل بيروني و بررسی با نگاهي سطحي نشان مي دهد كه شاعر سفري از لبخندي به كوه و دشت و طبيعت داشته و از آنجا به دریا و المان هاي آن مي رسد و از دريا به دختر روس و بعد به بغض و اشك پيوند مي خورد و در نهايت با فراشعر و بازگشتن به درونه متن به كلامش پايان مي بخشد.
هرچند روايت داستاني نيل به سوي روايت شعري داشته اما براستي ساختار محكمي بر متن حاكم است؟ نه! مخصوصا آنكه بندها در گذر متن يكديگر را رها كرده و اشارات محكمي بر همديگر ندارند. مثلا كوه، بادكنك، رنگ نارنجي، نور و ... در متن رها شده اند. چه بسا شاعر مي توانست بسيار متفاوت تر ، از آن شاخصه ها دوباره كاركرد بگيرد و آنها را به جريان شعر بازگرداند.

منتقد : مجید سعدآبادی

سعدآبادی متولد تهران است. سال 1378 توانست بطور حرفه ای شعر را دنبال کند و تمرکز وی بر حوزه شعر سپید است. در دهه هشتاد جوایز بسیاری از جمله دو دوره جایزه شعر فجر، کتاب سال دفاع مقدس، کتاب سال گام اول، کتاب سال شعر جوان و ...را به خود اختصاص داد. همچنین ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.