وزن




عنوان مجموعه اشعار : ۰۰۰
شاعر : بهنام مقیمی اردکانی


عنوان شعر اول : فراموشی
رفته ای و گفته ای باید فراموشت کنم
گفته ای شمعی و من باید که خاموشت کنم

دوستت دارم فقط فعل است و حرف است و کلام
باید این یک جمله را آویزه ی گوشت کنم

آن قدر در کوی تان پرسه زنم تا عاقبت
مست گردی،رام گردی،خام و مدهوشت کنم

شهره ی مهمان نوازی گشته ای پس رخصتی
این تن جان خسته را مهمان آغوشت کنم

تو همان رقصی که از اشعار باران آمدی
باده ی دلدادگان آخر تو را نوشت کنم

پس بعید است وبعید است وبعید است بعید
بعد از این من لحظه ای شاید فراموشت کنم

عنوان شعر دوم : سقوط
ایستاده ته فنجان قهوه ام یک الاغ سیاه
که پر میکشد توی آسمان چند کلاغ سیاه

مثل شب هایی که توی خواب خواب می دیدم
آویزان شده بود توی خانه ها چراغ سیاه

مثل خنده های مستی مردم توی سیرک بزرگ
جایی که گریه می کند دلقکی با دماغ سیاه

مثل عکس های پشت سر هم با دو انگشت
ایستاده کنار دشت لاله های با داغ سیاه

مثل دردی که کشیدم تو این شعر لعنتی
و این غزلی که مرد بعد استفراغ سیاه

مثل من که می سوزم توی شعر و شهر خودم
توی شهر لعنتی به وسعت یک باغ سیاه


عنوان شعر سوم : نیستی
پیش از تو مرده بودم ، بعد از تو منی نبود

از دردی که می کشیدم اما دهنی نبود

اشک های زلیخا مبهوت توی سقوط

بر تن عریان یوسف که پیراهنی نبود


من جا مانده بودم از خودم توی خودم

برای این جامانده از خود که وطنی نبود


می سوختم این سال ها توی گورستان لعنتی

توی این گور بی صاحب جسد زنی نبود


پشت هم اشک میریختم هر روز و همه جا

منتظر توی ایستگاهی که ترنی نبود


می خواستم با تو وسعت دریا بشوم اما

بی سر چشمه افسوس فعل خواستنی نبود


پیش از تو من مرده بودم ،بعد از تو منی نبود

روحی افسرده بودم که هرگز تنی نبود
نقد این شعر از : حسین جلال‌پور
دوست عزیز!
اولین مسئله‌ای که شما باید برای خودتان و به نفع شعرتان حل کنید مسئله‌ی «وزن» در شعر است. از سه متنی که فرستاده‌اید و پیش روی ماست، متن اول وزنش سالم است. ولی دو متن کلاً دیگر وزن ندارند. کسی که شعر سنتی / کلاسیک می‌نویسد باید توجّه به وزنِ شعر و درستی و سلامت آن برایش در مرتبه‌ی بالایی از اهمیت باشد، تا جایی که کوچک‌ترین تخطّی از وزن و لغزشِ در آن برایش نابخشودنی باشد.
با دقت در متن‌ها می‌توان به این نکته هم امیدوار بود که شما در برخورد با وزن‌هایی که از تکرار یک رکن ساخته می‌شوند مشکلی ندارید، زیرا وزن متن اولتان از تکرار رکن فاعلاتن شکل گرفته و مشکلی در آن وجود ندارد. اما دو متن دیگر، که به نظر می‌رسد می‌خواسته‌اید آن‌ها را در وزن‌های به اصطلاح مختلف‌الارکان بگویید دچار مشکل بزرگ و ایرادهای فاحش شده‌اید؛ به شکلی که در متن حتّی یک مصراع نمی‌توان یافت که به صورتی صحیح وزن در آن رعایت شده باشد.
با یک توضیح سعی می‌کنم قسمتی از وزن را برایتان روشن کنم. در نظر بگیرید خودتان گفته‌اید: «پیش از تو مرده بودم» (پی / شز / تُ / مر / دِ / بو / دم) که در وزن مفعولُ فاعلاتن سروده شده است و تنها یک پاره از یک مصراع شماست. لازم است در ادامه هم متن بر همین وزن ادامه پیدا کند که در نهایت وزن شعر درست باشد. مثلاً برای پاره‌ی دوم همین مصراع بر اساس شعر خودتان می‌توان این را پیشنهاد داد: «بعد از تو من نبودم» که صورت کامل مصراع این شود: پیش از تو مرده بودم بعد از تو من نبودم... یا در مصراع دوم به جای آن‌چه گفته‌اید با حذف «از» بگویید: دردی که من کشیدم ... . و تا آخر شعر بر همین سیاق باید ادامه پیدا کند. به این شکل است که شعر دارای وزن سالم می‌شود.
یا در متن سوم‌تان در مصراع اول بگویید: نشسته در تهِ فنجان من الاغ سیاه / و پر کشیده در آرامشم کلاغ سیاه» همه‌ی مصراع‌های یک شعر باید بر یک وزن باشند.

موفق و پیروز باشید.


ʝムℓムℓρσʊЯ

منتقد : حسین جلال‌پور

متولد ۱۳۵۵ در گناوه شاعر



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.