من یار مهربانم، لطفاً مرا بخوانم!




عنوان مجموعه اشعار : معرفت
شاعر : سید محمد صادق حسام زاده


عنوان شعر اول : مکرونا

مکرونا تو داده ای ما را نشان
تا نگردد هیچ، محو از ذهنمان
خاطرات جیلولوق ،مسلم کشی
خاطرات تلخ و سخت و ناخوشی
بار دیگر می کشی ما را چنان
مومنان را آشکارا و نهان
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
"کی شود دریا به پوز سگ نجس"
کی شود دین با کثافات تو حس
مشرکی تو با منت پیوند نیست
در وجود نحس تو جز گند نیست
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
تو کجا ای بی خرد عیسی کجا؟
تو کجا ای بی بصر طاها کجا؟
"نام احمد نام جمله انبیاست"
"چون که صد آمد نود هم پیش ماست"
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
مکر و مکرون با کرونا گشت جفت
زین سبب او غیر باطل را نگفت
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
عطر احمد در فرانسه پر شده
نام او همچون عقیق و دُر شده
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
زین سبب می سوزی ای مرد خبیث
که نخواندی از پیمبر تو حدیث
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
در مشامت عطر احمد از چه نیست؟
مادرت را باز پرس اصل تو کیست؟
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
گرچه دینت ای بشر باد هواست
منطق انسانیت آخر کجاست
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
گویا گستاخی ات عادت شده
باعث دوری تو ز رحمت شده
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
برای کم کردن رویشان در این سنوات،
بر محمد و آل محمد بلند صلوات

عنوان شعر دوم : استخلاص
شاعر سرود شعری از زیبا رویان
می گوید در مدح مقامان بزرگان
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
وز خال سیه گوید و از چشم سیه او
وز زهره جبینش،چامه گوی سخندان
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
احسنتش باید گفت الحق که سودش ساخت
یادش نرفت اعوان، جست او از بطلان
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
گر تو کمال خواهی یابی شعری گو
مولایت کردی نسیان باشد عصیان
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️ای دل خود را به این حالت تو آرا
استخلاص از کفران،تقلید از پاکان
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
قدری درنگ کن ز چه آخر پنهانست؟
گاهی کن دعایی...فرجی حتی الامکان

〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
دیداری تازه کن تنها یک عهدیست
که بینی آید نفعی پس از خسران
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
انسانی دائم پی چهره ی دوست بود
اما تو چه؟همراهی با مردم نادان
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
صادق چه سود؟داخل آنان باشی یا
تمکین و اطاعت؟نماز با درّ دوران ؟



عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : روح‌الله احمدی
دوست نوجوانم! سلام. خوشحالیم که در این سن و سال نوشتن را شروع کرده‌ای و از همین ابتدا تصمیم گرفته‌ای از نظرات منتقدان استفاده کنی تا بهتر بنویسی. امیدواریم پایگاه نقد شعر به بهترین شکل به شما کمک کند و در این راه به موفقیت‌های خوبی برسی.
شعرهایی که در قالب‌هایی قدیمی (مثنوی، غزل، رباعی و...) نوشته می‌شوند، ویژگی‌های ظاهری خاصی دارند که باید آن‌ها را رعایت کنیم. یکی از این ویژگی‌ها وزن است که حتماً با آن آشنا هستی. البته از نوشته‌هایت مشخص است که به اندازۀ کافی در زمینۀ وزن اطلاعات نداری و باید بیشتر مطالعه کنی. در نوشتۀ اولت وزن را تقریباً خوب رعایت کرده‌ای اما دو بیت آخر را نتوانستی موزون تمام کنی. یک بیت به آخر نوشته‌ای «گویا گستاخی‌ات عادت شده» که وزنش کمی مشکل دارد. اگر می‌نوشتی «گوییا گستاخی‌ات عادت شده» وزن درست می‌شد. مصرع بعدی هم اگر «باعث دوریت از رحمت شده» باشد وزنش درست می‌شود. این پیشنهادها را دادم که متوجه مشکل وزن شعرت بشوی. البته بیت آخر با این پیشنهادهای کوچک درست نمی‌شود و وزنش از بیخ اشتباه است! اثر دوم هم کلاً وزن ندارد و هر مصرع ساز خودش را زده است. منابع زیادی برای مطالعه موجود است اما کماکان هیچ چیزی جای کتاب را نمی‌گیرد. دوست طنزپردازم عباس احمدی دربارۀ کتاب گفته است که «من یار مهربانم، اما کمی گرانم». انصافاً هم به‌درستی به گرانی کتاب اشاره کرده است اما چون خریدن و خواندن کتاب خوب بیشتر از این‌ها ارزش دارد، می‌توانیم بگوییم «من یار مهربانم، لطفاً بخر بخوانم!». برای اینکه دربارۀ وزن و قافیه و مقدمات شعر نکات خوبی یاد بگیری می‌توانی از کتاب‌های علوم و فنون ادبی رشتۀ انسانی (هر سه پایۀ دهم تا دوازدهم) و کتاب «روزنه» نوشتۀ محمدکاظم کاظمی کمک بگیری. فایل پی‌دی‌اف کتاب‌های آموزش و پرورش را می‌توانی از سایت آن به صورت رایگان دانلود کنی و بخوانی. غیر از این کتاب‌ها، دکتر اسماعیل امینی هم کتاب جدیدی منتشر کرده است به نام «وزن شعر بیاموزیم» که بیست تمرین وزن شعر است. امیدوارم به وزن شعر مسلط شوی و بتوانی شعرهای خوبی بنویسی.
بیا فرض کنیم که وزن شعر را خوب بلدیم و هر چیزی که نوشته‌ایم کاملاً موزون است. با این فرض، هر چیزی که بنویسیم شعر است؟ قطعاً نه! شعر با حرفِ موزون فرق دارد. شعر ویژگی‌هایی دارد که توانسته است آن نوشته را به شعر تبدیل می‌کند. چرا شعر و شاعری هنر است؟ پس باید بتوانیم هنری بنویسیم. اگر دربارۀ آرایه‌های ادبی مطالعه کنی، می‌توانی منظورم را بهتر متوجه شوی. حالا برویم سراغ نوشته‌های شما.
وقتی کسی بخواهد در قالب شعر به کسی یا کسانی بدگویی کند از «هجو» استفاده می‌کند. هجو یکی از انواع شوخ‌طبعی است که شاعر به‌وسیلۀ آن هر چیزی می‌خواهد بارِ طرف می‌کند؛ اما به شکلی هوشمندانه، هنری و دلنشین. هجو به معنی فحش دادن و بدوبیراه گفتن است. هجو، تیغ تیز زبانی است که گاهی می‌تواند وسیلۀ انتقام شود. شاعران زیادی رفتار زشت مردم و حاکمان زمان خودشان را به هجو کشیده‌اند، گرچه بیشتر هجوهای فارسی جنبۀ شخصی و غرض‌ورزانه داشته‌اند. یکی از زیباترین هجویه‌ها، هجویه‌ای است که ابوالعلای گنجوی در پاسخ به بدگویی‌های دامادش «خاقانی» سروده است:
خاقانیا! اگر چه سخن نیک دانیا
یک نکته گویمت، بشنو رایگانیا
هجو کسی مکن که ز تو مِه بوَد به سن
شاید تو را پدر بوَد و تو ندانیا!
از این فحش بدتر؟ اما دیدی چقدر قشنگ و دلنشین بود! شما هم در مصرعی تصمیم داشتی مضمونی شبیه این بگویی اما این‌طور دلنشین ننوشته بودی. این هجو علاوه بر اینکه فحش داده بود، نکته و پند هم داشت!
نکتۀ دیگری که باید سعی کنی در نوشته‌هایت رعایت کنی این است که از زبان امروزی‌تری استفاده کنی. از کلمات امروزی‌تر و جمله‌بندی‌های ساده‌تر استفاده کن و سعی کنی شعرهای خوب امروزی بخوانی. شعر خواندن فواید زیادی دارد. هم مضامین مختلف در ذهنت شکل می‌گیرد، هم به کلمات مسلط‌تر می‌شوی، هم می‌توانی آرایه‌های ادبی اشعار مختلف را بررسی کنی و از آن‌ها یاد بگیری، هم وزن‌های مختلف شعر در ذهنت ثبت می‌شود. مطالعه کن تا سالم بنویسی. آن وقت هم ما از نوشته‌هایت بیشتر لذت می‌بریم، هم خودت! موفق باشی.

منتقد : روح‌الله احمدی

روح‌الله احمدی که گاهی به اسم «بلبل» طنز می‌نویسد. متولد ۱۳۶۸ تهران شاعر، نویسنده، طنزپرداز و مجری نوازنده و مدرس هارمونیکا (سازدهنی) کوهنورد و طبیعت‌گرد - نویسنده و طنزپرداز مطبوعات و نشریات مختلف از جمله: رشد جوان و نوجوان، ماهنامه سپیده ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.