مطالعه شعر را بیشتر کنید




عنوان مجموعه اشعار : دوبیتی ها
شاعر : عبدالرحیم محمدجانی


عنوان شعر اول : دوبیتی
برو ای بی وفا خانه بدوشی..به لبهایم زدی قفل خموشی..دعا کرده رحیم تازنده باشی..لباش عشرتی بر تن نپوشی

عنوان شعر دوم : دوبیتی
برادرهای خسته بین راهی..کشیدندنقشه یوسف به چاهی..ببینیدگردش وکارخداوند..چطوربرسر نمودش تاج شاهی

عنوان شعر سوم : دوبیتی
شبیه آب ره رفتن بیاموز..زبرگ آیین ٱفتادن بیاموز..ببینیدروزگاروچرخ گردون..درون خاک غم خفتن بیاموز
نقد این شعر از : عبدالله مقدمی
این اولین نوبتی است که از آقای عبدالرحیم محمدجانی شعری می‌خوانیم. ورود شما را به جمع شاعران پایگاه نقد تبریک می‌گویم. در قسمت مشخصات شاعر، اشاره‌ای به سابقهء سرایش شعر شاعر نشده است. اگر چه در دنیای ادبیات خیلی روی عدد نمی‌شود حساب کرد و چه بسا شاعری با سابقهء کم بتواند گوی سبقت را از شاعری پرسابقه بسراید و بتواند بسیار گیراتر و روان‌تر از او شعر بگوید اما به هر حال این سابقه می‌تواند به روشن شدن ذهن منتقد برای نقد بهتر و روشن‌تر متن کمک کند.
یکی از ویژگی‌های مشترک هر سه شعر کوتاه بودن آثار است. نکتهء مهمی که در شعر کوتاه تاثیر بیشتری دارد این است که شعر باید مضمون‌یابی و اجرای قدرتمندی داشته باشد. مخصوصاً ضربهء نهایی و غافلگیری مخاطب هم مهم است. در این شعرها ما با ضعف در هر دو این موضوعات مواجهیم. مضمون‌یابی در شعر به خوبی اجرا نمی‌شود. باید توجه داشته باشید که یکی از ویژگی‌های شعر سرودن، غیرمستقیم حرف زدن و ضمنی سخن گفتن است. این همان چیزی است که به نام مضمون از آن یاد می‌شود. در واقع شاعر قرار است برای گفتن سخن دلش، از مستقیم‌گویی فرار کند. اصولاً اگر قرار بود مستقیماً حرف‌مان را بزنیم که از همین حرف زدن عادی استفاده می‌کردیم. امتیاز متن و اثر ما نباید فقط موزون بودن و منظوم بودنش باشد. در واقع اثر ما باید آنقدر شعر باشد که اگر وزن و قافیه را از آن بگیریم، باز هم حرف برای زدن داشته باشد. علاوه بر این شاعر هنوز به درستی نتوانسته است از اجرای نحو سالم کلام بربیاید. جملات در تنگنای وزن از سلامت و طبع عادی خودشان خارج می‌شوند. برای جلوگیری از این اتفاق لازم است که شاعر مطالعه زیادی کند تا آنقدر بر وزن مسلط شود که بتواند به راحتی واژگان مورد نظرش را به صورتی سالم در وزن قرار دهد.
در نهایت اینکه پیشنهاد می‌کنم آثار خود را حتماً در محافل و انجمن‌های ادبی حقیقی یا مجازی، به اهل ادبیات و شعر عرضه کنید تا مخاطب شعرشناس عیار کارتان را بسنجد. عرضهء اثر به مخاطب عام، بد نیست اما به هیچ عنوان این مخاطب نباید متر و معیار شاعر قلمداد شود. مخاطب عام شاعر را چه تشویق کند و چه تخطئه، در هر دو صورت، راهی دقیق و درست را به او نشان نداده است. چه بسا شاعری با تشویق اشتباه این نوع مخاطب تا سالیان سال آثاری کم‌کیفیت بیافریند و در خیال خودش از آفرینش خود راضی باشد و چه بسا مخاطب عادی از هنر و ظرافت شاعری در شعری سر در نیاورد و به اصطلاح توی ذوق شاعر بزند.

منتقد : عبدالله مقدمی

عبدالله مقدمی (زادهٔ ۱۳۵۹ خورشیدی) شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، طنزپرداز ایرانی است. از سال‌های میانی دههٔ هفتاد شروع به نوشتن کرد. اگر چه تا سال ۱۳۸۰ در جلسات و انجمن‌های تهران و شهرری فعالیت می‌کرد ولی در این سال با عضویت در انجمن شاعران ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.