تمرکز بر روی وزن شعر




عنوان مجموعه اشعار : ۱
شاعر : محمدرضا همتی


عنوان شعر اول : چرا؟...
ای لبت ساغر عرفان گرفتار چرا
بی سبب نیست گرفتار تو بسیار چرا
یار ما در ره دل دادگی حضرت عشق
شهره ی کل جهان است به بازار چرا
ای که نام و نفسی همچو مسیحا داری
ای که جمعی شده بیمار تو ، بیمار چرا
حلقه ی دار تو مارا شده است دام جنون
به کمندت همه مشغول ،سر دار چرا
ماه خرداد خزانیست که بد می چیند
دست گلچین چرا ، رفتن اخیار چرا
رمز و رازیست میان تو و آن رهبر عشق
ورنه تشبیه تو و خال لب یار چرا
لبت ای دوست سزا نیست چنان باده ی زهر
گرد این نرگسی مست چنان خار چرا

عنوان شعر دوم : انتظار
طره ی زلف سیاهت همانیست که بود
آن چه محراب دلم گشت کمانیست که بود
بی تو تکرار دقایق شدم و سال به سال
هر بهاری نظرم دید خزانیست که بود
گر چه سکه است به بازار شما مدعیان
یوسف گمشده در چاه همانیست که بود
همچو بلبل ز فراغت به هر کنج قفس
کار هر روز من ای دوست فغانیست که بود
قافیه تنگ و ولی خلق منم تنگ تر است
بینشان با غم هجران تبانیست که بود
در پس پرده که الطاف تو با ماست هنوز
سایه ات بر سر عشاق امانیست که بود

عنوان شعر سوم : اعترافات یک شاعر
یک شاعری شعری به سرش زد اما
یک شعر به مانند تنش سرد اما
می خواست که یک غزل بگوید از عشق
با عشق که قافیه نیامد اما
می گشت و به جز درد نبودش چیزی
در ذهن آن شاعر پر درد اما
تا دید که آتشی به دل دارد او
یک آتشی بر سیگار خود زد اما
ای دود سیگار را شباهت با چیست ؟
فکر کرد کمی ، به یادش آمد اما
این زندگی است که بر فنا شد افسوس
می دید که بر سرش چه آورد اما
ترجیحش از این به بعد نیمایی بود
دردش به قافیه نگنجد اما
صد قایق اگر بسازد او کافی نیست
دریای غمش طعمه بخواهد اما
هر چند که دست و پا زد او در ساحل
یک شاعری شعری به سرش زد اما
نقد این شعر از : آرش شفاعی
خوانندۀ سه شعر از یک شاعریم که هرکدام در فضا و زبانی خاص سروده شده است. شعر اول مرثیه است اما در محدودۀ مرثیۀ توصیفی نمانده است و به سعی کرده است اندکی - تأکید می کنم اندکی- به شخصیتی که دربارۀ آن سخن می گوید، نزدیک شود. شعر دوم هم در حال و هوای انتظار سروده شده است و با انتخاب ردیف «همانیست که بود» شاعر بر ادامۀ وضعیتی طولانی و رنج آور تأکید کرده است که خود همین انتخاب قابل توجه است. شعر سوم اما فضایی ابتکاری و حس و حالی ویژه دارد و با دو شعر قبلی قابل قیاس نیست . نکتۀ مهمی که در شعرهای این دوست خوب 21 سالۀ ما وجود دارد، این است که او هنوز به وزن شعر تسلط کافی و لازم را ندارد. این ایراد، ایرادی چنان مهم است که صحبت کردن دربارۀ دیگر عناصر شعر را بی معنا می کند. به «محمدرضا همتی» توصیه می کنیم برای مدتی، تمام تمرکز و وقت خود را در شعر، بر خواندن و آموختن وزن شعر متمرکز کند. برای آموختن وزن شعر، کتاب ها و جزوه های خوب و قابل دسترسی وجود دارد که مراجعه به کتابفروشی ها یا یک جست و جوی سادۀ اینترنتی آن ها را در اختیار شاعر ما قرار می دهد.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.