قدم‌های محکم‌تر




عنوان مجموعه اشعار : ریشه ی احساس
شاعر : حامد صمیمی


عنوان شعر اول : گره
آنقَدَر
زدم گره
خواستنم
به خواستنت،
که هزارم ثانیه ها
هم نرسد
به دوست داشتنت

عنوان شعر دوم : راه رهایی
چیدن هر خنده ی تو
راز سر به مهری دارد
سر هر زلف سیه پوش قبا
چون و چرایی دارد

دو جهان ،به حسن رویت ای گل
عجبا جان و جلایی دارد
دل و دین دادن ها
بر سر راهت ، به خاک پایت
صدها رنج و بلایی دارد

اهل کفر و ساکن دین، از دلبری ات
هر ذره ی در بی نام و نشان
به آتش و عشق تو ساز مبتلایی دارد

حیرانم بین خطوطی ، باریک تر از مو،
برنده تر از تیغ ، بر فراز نور آسمان،
یا که در چاه عمیق ظلمت
پی در پی ی هم خوف و رجایی دارد

همه در عیش و نوش ، رقص و طرب
همه در بزم تو و رزم تو با مطرب جان
آواز خوان تو عجب شور و نوایی دارد

واژه ها صف در صف کی جویند
سر و پا این قد رعنای تو را
که به نزدیکی هر سلسله ی
موی تو صد راه خطایی دارد

گر عاشق تو ، بند عشق است
همه لاف است و این عشق
به چند است،
خلاصی از قفس،
بند عشق و چند و چونش
خبر از راه رهایی دارد

تو که دانی ، تو چه خوانی
چون در طلب می
بر در میخانه نشستن،
که صد کشته فدایی دارد...

عنوان شعر سوم : آغوش دلبرانه ها
از چشمان تو
لبخند میشود
شکوفه های نوبهار
آنگاه
که میخورد گره
آرمان سبزه ها
به خیال آرزو

مینوازد شور
مژه های پیوسته به خط
با طنین رخساره ی باد
چون میشکند
از دریا
قطعه ای از حلقه ی موج

به هوای تو
اوج آسمان
میکشد نفس
به نفس های تو میزند نفس
بوسه بر خنده ی صبح

میشود شعر
هر واژه ی گل
مینشیند با خاک
میرقصد با باد
همخوان نیایش
به هوای انگیزه ی پاک
میرقصد و میرقصد
با بوسه ی زادروز شقایق ها
گام بر گامِ
گذر خاطره ها،
همره باران های بی سبب
در آغوش دلبرانه ها
به یاد بوی ماه مهر،
میسراید عاشقانه ها
نقد این شعر از : روح‌الله احمدی
برای ارتقای نوشته‌هایمان راه‌های زیادی وجود دارد که یکی از آن‌ها نقد شدن و استفاده کردن از اطلاعات و تجربیات دیگران است. مخاطب یا منتقدی که آثار ما را مطالعه می‌کند، نکاتی را در نوشته‌هایمان می‌بیند که شاید خودمان متوجه آن‌ها نباشیم. خوشحالیم که شما هم راه نقد شدن را انتخاب کرده‌اید. به پایگاه نقد شعر خوش آمدید. امیدواریم که اینجا فضای مناسبی برای شما و ارتقای کیفیت آثارتان باشد.
شعر فارسی از زمان‌های قدیم قالب‌های موزونی داشته است که هنوز هم تازگی دارند و از آن‌ها استفاده می‌شود. شاعران امروز می‌توانند با استفاده از قالب‌های شعر کهن (غزل، مثنوی، رباعی و...) آثار امروزی و جدیدی بنویسند که بسیار جذاب و خواندنی باشد. موزون بودن این قالب‌های شعری برای شاعران امتیاز است چون ذهن ایرانی‌ها به شعر موزون و آهنگین عادت دارد. از طرفی همین وزن برای بعضی از شاعران محدودیت ایجاد کرده بود، پس وزن را کم‌کم کنار گذاشتند و شعر جدیدی را بنا کردند. شعر نو ابتدا از کوتاه و بلند شدن مصرع‌ها توسط نیما یوشیج شروع شد. شعری که به نیمایی شهرت پیدا کرد، هنوز وزن داشت اما مصرع‌هایش با هم برابر نبودند و قافیه‌هایش جابه‌جا شده بودند و لزومی نداشت که مثلاً در پایان هر بیت قافیه‌ای باشد. این سبک از شعر را نیما ایجاد کرد اما به نظر من موفق‌ترین شاعری که نیمایی نوشته است مهدی اخوان ثالث است. شعر نو بعدتر وزن را کلاً کنار گذاشت و با نام شعر سپید معروف شد و احمد شاملو معروف‌ترین شاعر این سبک شعری شد. نکتۀ جالب این است که هم اخوان ثالث و هم شاملو آثار خوبی در قالب‌های شعر کهن دارند. در واقع از شعر موزون و قافیه‌دار عبور کردند و به سبک مورد علاقه‌شان رسیدند. شاید این حرف‌ها را می‌دانستید اما همۀ این حرف‌ها را زدم که به این نکته برسم. شعر کلاسیک ما قرن‌ها پیشینه دارد و کسی که می‌خواهد امروز شعر بنویسید، باید از این پشینیه مطلع باشد و از آن بهره ببرد. شما در ابتدای راه هستید و با توجه به علاقه‌تان می‌توانید انتخاب کنید که در قالب‌های کهن بنویسید یا به شعر نو بپردازید اما اگر انتخاب شما شعر نو است، از قالب‌های شعر کهن غافل نشوید و دربارۀ آن‌ها مطالعه کنید. سعی کنید وزن را یاد بگیرید، حتی اگر قصد ندارید که از آن استفاده کنید. آثاری که این بار برای ما فرستاده‌اید، تکلیفشان با خودشان خیلی روشن نیست. اثر دوم، که طولانی‌ترین اثر ارسالی هم هست، سعی کرده است که قافیه داشته باشد. بعضی از خطوطش هم موزون است. احتمالاً تصمیم داشتید شعر نیمایی بنویسید اما نتوانسته‌اید وزن را درست رعایت کنید. برای کسی که هنوز اوایل راه است، رعایت تمام و کمال وزن و عروض و قافیه سخت است. البته اصلاً فکر نکنید که شعر نو آسان است. شعر نیمایی و سپید هم سختی‌ها و پیچیدگی‌های خاص خودشان را دارند. شعر سپید ظاهری غلط‌انداز دارد و چون وزن و قافیه ندارد، نوشتنش ساده به نظر می‌رسد اما از نظر من نوشتن شعر سپید سخت‌تر از نوشتن شعر کلاسیک است. همان محدودیت‌های ظاهری شعر کلاسیک (وزن و قافیه) به شاعری که تازه کارش را شروع کرده است خط می‌دهد و کارش را آسان‌تر می‌کند.
بیشتر دربارۀ شعر و سبک‌ها و قالب‌های مختلف آن مطالعه کنید و بعد تصمیم بگیرید که چگونه بنویسید. آنگاه محکم‌تر قدم بردارید. لازم نیست حتماً یکی را انتخاب کنید و اگر به هردو علاقه دارید، می‌توانید هم در قالب‌های کهن بنویسید و هم شعر نو؛ اما سعی کنید برای نقد آثاری همسان بفرستید. هر بار می‌توانید از یک تا سه اثر ارسال کنید که بهتر است همگی یا شعر سپید باشند، یا نیمایی، یا اشعاری در قالب‌های کلاسیک مثل غزل و مثنوی و... با این کار منتقد می‌تواند از فرصتی که در اختیار دارد بهترین استفاده را ببرد و نقد تخصصی‌تر و مفیدتری برای شما بنویسد.
مشخص است که ایده‌هایی در ذهن دارید. مفهومی را که در اثر اول می‌خواستید منتقل کنید تقریباً متوجه شدم اما متأسفانه نتوانسته‌اید به خوبی آن را در قالب کلمات منتقل کنید. ضعف در استفاده از واژه‌ها و جمله‌بندی‌ها در آثار دیگر هم واضح است. البته با توجه به سابقۀ شاعری شما، این ضعف بزرگی نیست و با تمرین و تجربه درست خواهد شد. سعی کنید برای نوشتن سخت نگیرید و پیچیده‌نویسی نکنید. دربارۀ عناصر مختلف شعر و زیبایی‌های آن مطالعه کنید تا وقتی که مشغول نوشتن هستید، از آن‌ها برای غنی‌تر شدن اثرتان بهره ببرید.

منتقد : روح‌الله احمدی

روح‌الله احمدی که گاهی به اسم «بلبل» طنز می‌نویسد. متولد ۱۳۶۸ تهران شاعر، نویسنده، طنزپرداز و مجری نوازنده و مدرس هارمونیکا (سازدهنی) کوهنورد و طبیعت‌گرد - نویسنده و طنزپرداز مطبوعات و نشریات مختلف از جمله: رشد جوان و نوجوان، ماهنامه سپیده ...



دیدگاه ها - ۱
حامد صمیمی » سه شنبه 18 شهریور 1399
با سلام و خسته نباشید ممنون از نقد خوبتان

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.