از کاری کار بکش




عنوان مجموعه اشعار : ۹۹۵-۱
شاعر : مهران عزیزی


عنوان شعر اول : ۹۹۵-۱۱
دارد دوباره جان جهان سبز می‌شود
دارد درخت مُرده‌ی جان سبز می‌شود

حرف بهار نیست که خود قصه‌ای سواست
حتی سیاه و زرد خزان سبز می‌شود

در خواب هم ندیده‌امت، با وجود این
گل‌های خشک باغچه‌مان سبز می‌شود

امشب نوای حیّ‌علی طور دیگری‌ست
گل‌دسته‌ می‌شکوفد اذان سبز می‌شود...

عنوان شعر دوم : ۹۹۵-۱۲
نزدیک، همین هفته‌ی جاری باشد
یک دفتر ساده‌ی اداری باشد

با عشق قرار را هماهنگ کنی
حتی اگر این قرار، کاری باشد

عنوان شعر سوم : ۹۹۵-۱۳
فنجان فنجان
لب‌ریزت شوم
چای تلخ
شیرین کندم
جرعه جرعه
بپراکند در کامم
تلخی
شیرینی را
نقد این شعر از : آرش شفاعی
در شعر شاید یکی از مهمترین مسائل که گاه به آن توجه زیادی نمی شود، انتخاب های اولیه است. منظورم از انتخاب های اولیه، این است که شاعر همان ابتدا تصمیم بگیرد چه قافیه، ردیف، وزن و... را برای شعر انتخاب کند یا مسیر حرکتش در شعر چه باشد و مانند آن. مثلاً شما برای شعر اول خودتان یک تصمیم گرفته اید: اینکه ردیف بلندی مانند «سبز می شود» در انتهای هر بیت بگذارید. تقریباً قبل از شروع شعر هم می‌شد پیش بینی کرد که سرودن این شعر چقدر دشوار است. دشوار از این نظر که شاعر باید برخلاف آنچه قافیه به او اجبار می‌کند، گاه حرف‌هایی بزند یا فضایی خلق کند که در شعر تنوع فضا و بیان و حرف داشته باشیم. وقتی قافیۀ شما «سبز می‌شود» است، گاهی نیاز است شما جوری حرف بزنید که معنای زرد شدن و خشک شدن هم از شعر متبادر شود یعنی اگر شاعر توانست علیرغم اجبار قافیه به ایجاد یک فضای شیرین و سبز و سالم و شاداب، در شعر گاهی از فضای مخالف و متضادش هم حرف بزند و «کنتراست» ایجاد کند، هنر کرده است وگرنه تا دو روز دیگر می‌شد این شعر را ادامه داد و همه چیزهایی را که با خزان و جهان هم قافیه اند، سبز کرد. اتفاقاً در این آزمون مهم و این کار دشوار، موفق نبوده اید. همۀ شعر تحت تأثیر قافیه پیش رفته است و یک فضای یکدست و همگن بر شعر حکمفرماست که البته خوشبختانه زود شعر را تمام کرده اید و اگر قرار بود قافیه‌های دیگر و بیشتر وارد ماجرا شود، شعر واقعاً خسته کننده می‌شد.
درمورد شعر دوم هم به نظرم می‌رسد اگر می‌توانستید از کلمۀ «کاری» کار بیشتری بکشید بهتر بود. با توجه به رابطۀ معنایی نزدیکی که «کاری» با «زخم» هم دارد. آن وقت ایهام کلمۀ کاری عمیق تر و بهتر هم می‌شد.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۱
مهران عزیزی » جمعه 10 مرداد 1399
سلام و احترام. سپاسگزارم.

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.