پیش‌ازاین




عنوان مجموعه اشعار : .
شاعر : عباس رفیع زاده بروجنی


عنوان شعر اول : ایران
دل می برد از نقشه ها کوه دماوندت
بر روی لب های خلیج فارس لبخندت

موسیقی عشقی که کارون خروشان و
زاینده رود بی نظیرت می نوازندت

هر کس فقط یک دم هوایت را تنفس کرد
تا آخرین نای نفس مانده است پابندت

جان داده و جان می دهد تا جاودان باشی
هر گوشه از خاک تو فرزند برومندت

ای کاش میشد ذره ای از خاک با خود برد
تا نگسلد از روح بعد از مرگ پیوندت

ضحاک ها ، بکّاء ها باقی نمی مانند
این را فسیلی گفت در کوه دماوندت

این روزها چشم همه دنیا به سوی توست
از چشم بد محفوظ فرماید خداوندت

عنوان شعر دوم : .
.

عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : مسعود میرقادری
پیش‌ازاین در یادداشت دیگری که توسط نگارنده بر دیگر سروده‌ای از شما نگاشته شد بیان شد «نمی‌توان انتظار داشت که نتیجه‌ی موزون و مقفا نوشتن احساسات چیزی به‌جز دلنوشته‌ای منظوم باشد.
دیگرگونه نگریستن به پدیده‌ها و خلق جهانی دیگر در قالب واژه‌هاست که یک متن را به سمت متن مکتوب هنری سوق خواهد داد. همین دیگرگونه نگریستن و تبلور فردیت هنرمند است که به تشخص و یگانگی در اثر منجر خواهد شد. در غیر این صورت با یک جستجوی ساده در اینترنت هم به چنان حجم وسیعی از دلنوشته دست پیدا خواهیم کرد که همگی تکرار دلنوشته‌های دیگر است.» که با توجه به متن پیش رو و عدم دیگرگونه نگرستین به پدیده ها در این سروده، بر این بخش از نوشته‌، در این یادداشت تأکید شد.
برخورد سراینده با المان‌هایی مثل دماوند، خلیج‌فارس، کارون، زاینده‌رود و... همان است که پیش‌ازاین و در بسیاری از موارد با پرداخت‌های فرمی و بیانیِ شایسته‌تری خوانده‌ایم و شنیده‌ایم. بنابراین این سروده از تکرار پیش‌ازاین گفته‌شده‌ها گامی فراتر نمی‌گذارد. در اینجا اشاره و توجه به بیت «ای کاش میشد ذره ای از خاک با خود برد/ تا نگسلد از روح بعد از مرگ پیوندت» از این جهت ضروری است که کاربرد «خاک» به شکل عام و نه شکل خاص آن(خاکت را) باعث گسست در روایت شده و منطق درونی اثر را از این جهت به مخاطره انداخته که ارتباط آن با دیگر عناصر متن مختل است.
با توجه به کارورزی‌های موفقی که تاکنون درزمینه‌ی سرایش داشته‌اید شاید وقت آن رسیده باشد تا گام‌های بلندتری را به‌سوی نوگرایی و روایت جهان شخصی خود در شعر بردارید.

منتقد : مسعود میرقادری




دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.