قواعد قافیه را بیاموزید




عنوان مجموعه اشعار : دایی حسین۱۶
شاعر : حسین نژادفرحانی


عنوان شعر اول : وای بر این دل من
غم آوار فروریخته در خانه ی دل*


وای بر این دل شوریده ی من *

و صد افسوس هزاران فریاد *

من از این باد خزان

که برد گرد و غبار تن من

یاد آن خاطر ها شیرین که در این شهر خراب

دردلم جا مانده

وشب از نیمه گذشت بازهم غرق خیال

تو شدم

یاد آن روز

که از پنجره ی چشمانم، روزی

یک بار تورا می دیدم*

عنوان شعر دوم : مثل طوفان میزنی
همیشه مثل طوفان میزنی آرامش مارا

چه برهم میزنی کانون گرم زندگی هارا

دلم چون قایقی درساحل عشق تو بنشسته

تو باخود می بری آن دور دنیا این دل مارا

عنوان شعر سوم : پر پرواز می خواهم
دلم پرواز می خواهد به دامان تو بنشیند

ولی افسوس چشمانم تورا هرگز نمی بیند

پر پرواز می خواهم به آغوش تو باز آیم

سعادت آن کسی دارد که در باغ تو بنشیند
نقد این شعر از : آرش شفاعی
شعر گفتن با وجود اینکه کار ساده ای به نظر می رسد، کار بسیار سختی است. کلمات رایگان و در دسترس در اختیار همه هست. لازم نیست به فروشگاهی بروید و کلمه بخرید تا ماده خام شعرتان را فراهم کنید. کافی است از گنجینۀ ذهنی خودتان آنها را بیرون بکشید. در نتیجه کار شاعر برخلاف بسیاری از هنرمندان دیگر بسیار سخت است. کلماتی که در اختیار همه هست را باید به گونه ای به کار بگیرد و آنها را در زبانی ویژه به کار ببندد و در کنار هم بگذارد که نتیجه یعنی شعر با زبان همه متفاوت باشد. این ویژگی وقتی در اثر یک نفر مشخص می شود که او تکلیف خود را با شعر روشن کرده باشد. با نگاهی تفننی و گاهی سراغ شعر رفتن، نمی شود در شعر به توفیق رسید. یکی از چیزهایی که حتماً باید به آن توجه کرد، قواعد و قوانین شعر کلاسیک است. وقتی که شعر کلاسیک می گویید، این را پذیرفته اید که براساس این قواعد و قوانین شعر بگویید. یکی از این قواعد، دربارۀ قافیه است. باید با مطالعۀ دقیق قواعد درست نویسی قافیه سراغ شعر کلاسیک بروید. شعرهای کلاسیک شما از این جنبه دچار ایرادات جدی است.
همیشه مثل طوفان میزنی آرامش مارا
چه برهم میزنی کانون گرم زندگی هارا
دلم چون قایقی درساحل عشق تو بنشسته
تو باخود می بری آن دور دنیا این دل مارا

و : دلم پرواز می خواهد به دامان تو بنشیند
ولی افسوس چشمانم تورا هرگز نمی بیند
پر پرواز می خواهم به آغوش تو باز آیم
سعادت آن کسی دارد که در باغ تو بنشیند

در این دو شعر دو بیتی، شما در هر دو شعر مرتکب خطای تکرار قافیه شده اید. تکرار قافیه را شاید در یک غزل بلند آنهم یکبار بشود درست دانست اما در یک شعر که کلاً دوبیت است، دوبار استفاده از یک قافیه ( ما در شعر اول و بنشیند در شعر دوم) حتماً ایرادی جدی است و باید آن را برطرف کرد.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها -