مناجات




عنوان مجموعه اشعار : .
شاعر : بهمن ترکمانی


عنوان شعر اول : مناجات
اقا سلام نامه ی اعمال ما رسید؟
از قعر چاه ناله ی اقا بیا رسید؟
ما را ببخش ندبه ی خوبی نخوانده ایم
از ما بدون اشک فقط سرصدا رسید
کاری نکرده ایم برای ظهور تو
اصلا بگو که کار ظهورت کجا رسید
از ربنای توست بلایی نمی رسد
ورنه زیاد قبل شماها بلا رسید
ما را مریض عشق تو وقتی نوشته اند
یعنی بایستید که شاید دوا رسید



عنوان شعر دوم : .
.

عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : مریم جعفری آذرمانی
در این شعر، اگرچه نوعی موسیقی نسبتاً روان (غیر از وزن) وجود دارد و همچنین مشخص است که حس و عاطفه‌ای باعث سرایش آن شده است و شاید اصلا تصنع ندارد و همۀ اینها ویژگی‌های خوبی‌اند، اما باید توجه داشت که در غزل و کلا شعر موزون و مقفا، زبان و نحو زبان مثل همۀ انواع نوشتاری مهم است، در ادامه به بعضی موارد انتقادی در نحو و همچنین سبک بیان اشاره می‌شود:
در مصرع «از ما بدون اشک فقط سرصدا رسید» سرصدا در اصل سر و صدا باید گفته شود، البته اگر شعر تمایل به زبان محاوره داشت، یا دلیل معنایی خاصی داشت، شاید می‌شد سرصدا آورد، اما اینجا به ویژه چون در جایگاه قافیه قرار گرفته، این نکته بیشتر نمود پیدا کرده. در مورد اینگونه کاربردها شاید نظرات مختلف باشد، یا مثلاً ممکن است در شعری، همین سرصدا با باقی عبارات تناسب بیشتری داشته باشد اما اینجا اینطور نشده است.
بیت «کاری نکرده ایم برای ظهور تو/ اصلا بگو که کار ظهورت کجا رسید» مصرع دوم به دلیلِ این که شعر در مقام ستایش است، چندان بیانِ متناسبی ندارد، یعنی توقع می‌رود که بعد از گفتنِ مصرع اول، در مصرع دوم، خطابِ گوینده، به این شکل نباشد.
در بیت «از ربنای توست بلایی نمی رسد/ ورنه زیاد قبل شماها بلا رسید»، «ورنه» با سبک بیانِ بقیۀ بیت سازگاری ندارد، زیرا کلیتِ بیت زبان روان و امروزی دارد و حتی به گفتگو و محاوره نزدیک است (مثلاً شماها آورده شده). از سوی دیگر، در مصرع اول، یک «که» قبل از بلایی لازم است، که احتمالا به خاطر وزن نیامده، البته معنا رسانده می‌شود اما یک نکته مهم این است که به خاطر وزن به هیچ وجه نباید به نحو زبان دست برد. مگر آن که دلیلی معنایی در میان باشد، یا مثلا شاید همینجا هم، در ذهن شاعر این وضعیتِ نحوی، طبیعی باشد و به خاطر وزن نباشد.
در بیت «ما را مریض عشق تو وقتی نوشته اند/ یعنی بایستید که شاید دوا رسید» مریض عشق بودن اولاً چندان نو نیست و قبلا در غیر شعر هم گفته شده است، اما جدا از این، باز چون شعر در مقام ستایش و دلتنگی از حضور محبوب است، و این محبوب شخص برگزیده‌ای است، اصولاً مریضِ عشق او بودن، عبارت متناسبی نیست، و اگر شاعر به خاطر قافیۀ دوا این معانی را آورده باشد، باز هم قابل توجیه نیست.

منتقد : مریم جعفری آذرمانی

مریم جعفری آذرمانی، پنجم آذرماه سال ۱۳۵۶ در تهران متولد شد. از سال ۱۳۷۵ فعالیت ادبی خود را آغاز کرد. اولین مجموعه شعرش در سال ۱۳۸۵، ده سال پس از آغاز فعالیت ادبی‌اش منتشر شد. از این شاعر تا امروز، کتابهای متعددی منتشر شده است. از دیگر فعالیتهای او ...



دیدگاه ها - ۱
بهمن ترکمانی » چهارشنبه 22 آبان 1398
ممنون از اینکه وقت گذاشتین

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.