ریلها به هم نمی‌رسند




عنوان مجموعه اشعار : آن سو تر
شاعر : ندا پیشوا


عنوان شعر اول : ریشه
برگ نیستی...
شاخه نیستی ....
تو ریشه ای....
بزرگ و باشکوه....
چگونه غم تو را زمن جدا کند؟!

عنوان شعر دوم : ایما
این تصادفی نیست،
پنجره را باز می کنم
ردی از تو در آسمان،
پنجره را می بندم
خطی از تو بر دیوار دلم...

عنوان شعر سوم : ریلها


قطار
روی دوش ریل ها
سوت می کشد ...
قطار
روی دوش ریل ها
راه می رود
مسافران ،
به خانه می رسند
ریلها موازیند....به هم نمی رسند...
نقد این شعر از : آرش شفاعی
خوانندۀ سه شعر کوتاه از شاعری هستیم که اساس و بنیان شعرهایش بر تصویر است. این ویژگی شعرهای کوتاه شاعر باعث می شود که در هنگام خواندن سروده ها، مای مخاطب همراه و همزمان با شاعر در سرودن و کامل کردن شعر همراه و همکار باشیم. این ویژگی بخصوص در شعر سوم برجسته تر است چرا که این شعر دارای تصویری حسی تر و قابل تصورتر است و قدرت تأویل پذیری بیشتری نیز دارد. کاراکتر اصلی شعر در ابتدا قطار به نظر می رسد و مخاطب احساس می کند که قرار است دربارۀ قطار تخیل ورزی کند. این احساس تا زمانی که شعر به مسافران می رسد، همچنان ادامه دارد اما در اینجاست که شاعر مسیر شعر را عوض می کند:
مسافران ،
به خانه می رسند
ریلها موازیند....به هم نمی رسند...
و مشخص می شود که سخن اصلی و محوری شعر اتفاقاً دربارۀ ریل هاست. شاید برای ایجاز بیشتر حتی این سطر که « ریلها موازیند» هم نیازی نبود. چرا که اگر شاعر می گفت: ریلها به هم نمی رسند، مخاطب متوجه می شد که دلیل به هم نرسیدن ریل ها چیست. همچنین تقابل میان رسیدن و نرسیدن در این صورت برجسته تر می شد.
شاید در این سه شعر، شعر نخست از دوتا شعر دیگر کمتر حسی در مخاطب برانگیزد و از نظر شعری و ادبی نیز در مرتبۀ پایین تر است. دلیل این امر این است که در این شعر شاعر به جای اتکا به تصویر، به صفت ها توسل جسته است. به همین دلیل به صورت مستقیم و به قول معروف «رو» مخاطب را به سمتی هل داده است که خودش می خواسته است و شاید بهتر بود در این شعر هم بزرگ بودن و باشکوه بودن را نشان مخاطبانش دهد.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۴
ندا پیشوا » پنجشنبه 30 آبان 1398
ممنون از توجه شما
ندا پیشوا » دوشنبه 27 آبان 1398
استاد عزیز برای رفع اشکال شعر اول عبارت بزرگ و باشکوه را حذف کردم برگ نیستی شاخه نیستی تو ریشه ای تنیده ای میان تار و پود من یا {تنیده در وجود من} چگونه غم تو را زمن جدا کند؟! به نظر شما هم خوبتر شد؟
آرش شفاعی » چهارشنبه 29 آبان 1398
منتقد شعر
سلام از شکل فعلی شعر بهتر است اما به نظرم بازهم شعرهای دیگر بهتر است
ندا پیشوا » شنبه 25 آبان 1398
سلام و عرض ادب ممنون از نقد سازنده و مفید شما

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.