در میانه ی راه




شاعر : مهران عزیزی


یکی برای نوشتن مداد می‌خواهد
یکی برای نمایش نماد می‌خواهد

کسی که نقطه‌ی تنهاست، تازه اول راه
برای خط شدن‌ش امتداد می‌خواهد

سرودن غزل تازه جز مدادتراش
به کردگار غزل، اعتقاد می‌خواهد

همیشه دست خودت نیست جمله‌ی بعدی
کمی به معجزه هم اعتماد می‌خواهد

نگو و ساکت و سنگین بمان و عاقل باش
که درک درس غزل اجتهاد می‌خواهد

بدون فصل زمستان بهار ممکن نیست
جوانه در شدن‌ش انجماد می‌خواهد

#مهران_عزیزی
نقد این شعر از : مسعود میرقادری
متن پیش رو با بیانی گزارش گونه شروع می شود «یکی برای نوشتن مداد می‌خواهد/ یکی برای نمایش نماد می‌خواهد» حال این که متن هنری مکتوب حاصل خلقی نو و کشف و شهود در عالم پدیده ها و نه حاصل گزارش کردن آن ها است. دیگر این که این بیت همین جا به حال خود رها می شود و معلوم نیست که این شرح، به چه دلیلی به متن پا گذاشته است. بیت های سوم، چهارم و پنجم هم به همین درد مبتلایند و راوی اعتقاداتش را در این باب که شعر چیست و شاعر کیست به شکلی منظوم بیان می کند. این در حالی است که در بیت دوم «کسی که نقطه‌ی تنهاست، تازه اول راه/ برای خط شدن‌ش امتداد می‌خواهد» با بهره گیری از بیان تصویری گامی در جهت بیان هنری برداشته شده است.
اگر بخواهیم ساده تر بگوییم بسیاری از حرف هایی که شاید به گمان بعضی از خوانندگان شعر! «قشنگ» هم جلوه کنند به علت عدم کامیابی در به تحریر در آوردن نگاهی نو و خلق جهانی تازه هر چه باشند با هنر مکتوب ارتباطی ندارند.

منتقد : مسعود میرقادری




دیدگاه ها - ۱
مهران عزیزی » یکشنبه 08 مرداد 1396
سلام و احترام. سپاسگزارم آقای میرقادری عزیز. تلاش من همواره این بوده‌است که شاعر باشم حتی اگر دیگر شعر ننویسم و این نقدها کمک بزرگی‌ست برایم در این راه. شاعر باشم که دیگر بی آن که بکوشم، متن هنری مکتوب از خیالم بجوشد. شهود شاعرانه‌ی عالم برای من بیش از خوانده‌ و دیده‌شدن اهمیت دارد، آن‌چنان‌که تمام این سال‌ها مخاطب‌م خودم بوده‌ام و بس. ضعف و کاستی بنده را ببخشید. یقیناً برای بهتر شدن تلاش خواهم‌کرد و از شما بسیار ممنونم.

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.