سرسختی آغاز




عنوان مجموعه اشعار : دنیا
شاعر : زهرا قاسمی


عنوان شعر اول : اعدام
من جوانیم را کشتم...
اعترافی احمقانه
بهانه ای کوچک
دلی پر از حسرت
قاضی حکم اعدام را صادر کرد...

عنوان شعر دوم : در انتهای آخرین بن بست
در ابتدای اولین جاده...
با دلی پر ز امید میروم راهم را
در انتهای آخرین بن بستم...

عنوان شعر سوم : جهان زیبا
عینک بدبینی را از چشم هایت بردار...
جهان را تار ببین
اما زیبا
نقد این شعر از : ارمغان بهداروند
به شاعر مجموعه شعر «دنیا» خانم زهرا قاسمی، خیر مقدم عرض می کنم. من هم معتقدم برای این سطح از تجربه و برای هجده سالگی آن چه که اتفاق افتاده است قابل توجه است و به فرداهای پیش روی شاعر خوش بینم به همین دلیل اما از دیگر سوی نمی خواهم با باورمند کردن این توانش ابتدایی، شاعر را از تلاش و تحرک بازدارم و به واسطه ی ذوق زدگی خود، سیر شتابنده ی شاعر را متوقف کنم.
اگر تعریف شعر کلامی که از خیال و عاطفه و اندیشه برخوردار باشد مبنای گفتگوی من و شاعر باشد بخشی از این تعریف در شعرهای او محقق و بخش دیگری از این تعریف نامحقق است. هر سه متنی که پیش روی من است عواطف و هیجان شاعری است که به تمامی با ذهن خود نیندیشیده است و بیشتر از قلب و دل خویش متاثر بوده است. اگر چه این نازک طبعی و احساسات می تواند در جای خود نقطه قوتی برای شعر باشد اما من توصیه می کنم به قدر کافی از این ظرفیت استفاده نماید تا امکان توجه به کیفیت ادبی متن و بهره مندی از عناصر هنری و کارکردهای زبانی در آن ممکن شود.
شاید بتوان متفاوت نویسی را یکی از وجه تمایزات شاعر با مردم عام دانست و اگر قرار باشد شاعر دقیقا همان چیزی که دیگران آن را می بینند و به همان کیفیتی که می بینند بیان کند اتفاق خاصی نیفتاده است. وجه ممیزه ی یک اثر هنری افزایش دانایی مخاطب و لذت بخشی هنری است که در این مواجهه به وجود می آید. وقتی مخاطب با خواندن شعری به جهانی تازه وارد می شود و تجربه ای نو به دست می آورد آن شعف و شوقی که در ادامه ی یک اثر هنری باید ایجاد شود اتفاق افتاده است. بنابراین فکر می کنم خانم قاسمی باید چشم اندازی هنری تر برای خود بیابد و این چشم انداز به دست نمی آید مگر این که تجربیات دیگران را زیسته باشیم و از آن ها وضعیت های تازه تری را دریافت کرده باشیم تا بتوانیم در همان مسیر ادامه دهیم.
در شعر نخست، شاعر جهان تخیل آمیزتری ارائه داده است و در دو شعر دیگر در همان سطح حس نویسی باقی مانده است.
روزهای بهتری را برای شاعر آرزو می کنم و چشم در راه آثار تازه ترش خواهم بود.

منتقد : ارمغان بهداروند

ارمغان بهداروند دکتری زبان و ادبیات فارسی دبیر کنگره ملی شعر ملک ملکوت دبیر آوازهای سرزمین مادری دبیر جشنواره ملی شعر کوتاه جنوب جهان سردبیر نشریه جمع جمعه مخاطب ممنوع (سال ۱۳۸۰) به من که رسیدی بپیچ (سال ۱۳۸۵) اندیمشک پلاک ۹ (سال ۱۳۹۲) این روزها که می گذرد (سال ۱۳۹۲) اهل قبور (سال 1396)



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.