فکری به حال حشو کنید




عنوان مجموعه اشعار : آریا سخن
شاعر : محمدرضا عبداللهی نادی


عنوان شعر اول : آسمان شهر را بنگر!
آسمان شهر را بنگر!
آسمانی پر ستاره،منتها ابری ست
سهم شهر از ابر و باران،ترس و دلگیری ست
ابر از طوفان گریزان است
رعد پیش چشم مه با نیزه ای از برق
در خیال جنگ و درگیریست
بوی باران می وزد از خاک...
از دعای گربه های شهر
شهر بارانی ست...
جاده های شهرمان خیس از
قطره های خشکِ تو خالی ست
زیر چترِ آسمانِ شهر
قارچ می روید،ولی سمّی ست
زیر این شیرابه ها در این اسیدی بارشِ باران
لانه می سازند گنجشکان
نیکی این آسمان بس بر
فاضلاب پر فرود آید
آن طرف تر توی شهر ما
رودهای تشنگی جاریست...
روی سقفی که سرازیری ست
آسمان شهر را بنگر!
آسمان شهرمان عالیست...
حال مردم را نپرس از من
تا همین جا واژه دستم نیست
حال مردم را نمی گویم
آسمان کافیست...آسمان کافیست

#محمدرضا_عبداللهی_نادی

عنوان شعر دوم : نگین پیمبران
در محضر بشر چه نشان از محمد است
هر آیه ای درون جهان از محمد است
وصف از چه گویمش به زبان قصیر خود
وقتی که گوش و کام و زبان از محمد است
چون خاتم و نگینِ سلیمانِ انبیاست
سنگ عقیق و درّ یمان از محمد است
موسی زبان لکنت خود از کجا گرفت
آنجا که دید فن بیان از محمد است
عیسی اگر دمد به گل و طائری نهد
او را دم درون دهان از محمد است
حتی خلیل سوزد از این عشق آتشین
وقتی که شعله اش فوران از محمد است
هر شه ستاره گشت و درخشید وسعتش
شاهی بدون مرز و زمان از محمد است
شکر خدای گویم از آن دم که این چنین
هر صبح و شام بانگ اذان از محمد است
شیخی که گفت عشق محمد مرا بس است
بر قلب شعر او ضربان از محمد است
شیرینی کلامم اگر جلوه می دهد
بر شعر من ردیف روان از محمد است

عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : آرش شفاعی
اینکه این دوست شاعرمان از کسانی است که تازه گام در راه شعر گذاشته است، باعث خوشحالی ماست. آشنا شدن با هر شاعر تازه‌ای به انسان جان و روحیه ای تازه می دهد بخصوص اینکه از شعرهای این دوست عزیزمان مشخص است که استعداد و ذوق شاعری را دارد و مسیر او برای رسیدن به ساحل های امن و تماشای منظره های زیباتر در شعر، کوتاه و دست یافتنی است.
اما باید از همین ابتدای مسیر به این شاعر توصیه کرد که به زبان شعر اهمیت لازم را بدهد. زبان شعر مهمترین عنصر در شعر است، دریچه ای است که از طریق آن مخاطب به دنیای شاعر راه پیدا می کند. هر مفهومی که در ذهن شاعر باشد از طریق زبان به مخاطب منتقل می شود و اگر زبان، دچار سستی و ضعف باشد به گونه ای که مفاهیم مورد نظر شاعر را به خوبی منتقل نکند، شاعر نتوانسته است هیچ موفقیتی در شعر کسب کند.
یکی از جلوه های ضعف زبان این است که شاعر نتواند به اندازۀ درست و دقیق از کلمات استفاده کند و کلماتی در شعرش باشد که بتوان آنها را حذف کرد، این ایراد بزرگی برای شعر است.
مثلاً در این بخش شعر:
از دعای گربه های شهر
شهر بارانی ست...
کلمۀ «شهر» در سطر اول حشو است. یا مثلاً در این بخش اینهمه استفاده از «این» چه دلیلی دارد؟
زیر این شیرابه ها در این اسیدی بارشِ باران
لانه می سازند گنجشکان
نیکی این آسمان بس بر
فاضلاب پر فرود آید
به هرحال شاعر باید بر روی تقویت زبان شعر خود بیشتر کار کند تا موفق تر باشد.

انتهای پیام/

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.