گرگ به اندازۀ کافی




عنوان مجموعه اشعار : فاصله‌ها
شاعر : علی اسماعیلی


عنوان شعر اول : رخنه
امروز میان من و آخوند شکافیست
افسوس که این فاصله بی هیچ سجافیست

او حاصل عمرش شده توضیح مسائل
صد مشکل من ماحصل فلسفه بافیست

هر روز شود فاصله‌ مان بیشتر از پیش
وقتی که به هرحال و به هرمسئله گافیست

من عاشق طراحی و موسیقی و شعرم
در حوزه‌ی او عشق به هر چیز خلافیست

من دورترینم به خدا از نظر او
کافر به خدا مفسد و موجود اضافیست

با این همه از او گله‌ای هیچ ندارم
چون دور و برم گرگ به اندازه‌ی کافیست

احساس من و حاصل آن خوب اگر نیست
دلواپسی‌ی مختصری پشت قوافیست

@AliSmaeily
علی اسماعیلی، دوازدهم اردیبهشت۱۳۹۸

عنوان شعر دوم : ...
...

عنوان شعر سوم : ...
...
نقد این شعر از : آرش شفاعی
ما می گوییم حافظ شاعری سیاسی و اجتماعی بوده است. می گوییم حافظ شاعری بوده است که به رویدادهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی زمانۀ خود حساس بوده است و آن ها را در غزلیات جاودان خود بازتاب داده است. اما آیا جنس شعر سیاسی حافظ مثلاً با شعر سیاسی میرزاده عشقی و نسیم شمال یکی است؟ آیا مثلاً حافظ همان گونه به سیاستمداران زمانۀ خود انتقاد کرده است که عشقی دربارۀ سردار سپه شعر گفته است؟ حافظ هیچ وقت حاضر نشده است آن قدر صراحت را وارد شعرش کند که شعر دچار مشکل زمان زدگی شود. شعر عشقی زمان زده است یعنی فقط برای همان دوران خشم و خروش مشروطه و دعوای طرفداران جمهوری رضاخانی و مشروطه خواهان قابل استفاده است اما شعر حافظ چنین نیست. حافظ همیشه با مفهوم ها بازی کرده است، همیشه در پردۀ ایهام و ابهام حرف زده است و برای همین شعرش ازلی و ابدی است. حرف او و طرف خطاب او یک شخصیت، یک قشر، یک گروه اجتماعی خاص نیست، او به همۀ کسانی طعنه می زند که در صفت هایی مشترکند و این همه می توانند در قرن هشتم در شیراز زندگی کنند یا در قرن بیست و یکم در تهران. نکتۀ دیگر این که استفادۀ حافظ از طنز در شعرش با همۀ گستردگی استفاده، به گونه ای هوشمندانه است که مخاطب هیچگاه احساس نمی کند با یک متن هجو و هزل رو به روست و چیزی که شاعر به او داده است در حوزۀ شعر طنز نشان گذاری می شود.
شعر شما از هر دو آسیبی که در شعر حافظ وجود ندارد، ضربه دیده است. یعنی هم زمان زده شده است و هم در برخی موارد مشخص نیست باید با منطق یک شعر جدی آن را خواند یا منطق شعر طنز؟ اگر منطق شعر طنز بر متن حاکم نباشد آن وقت برخی بیت های شعر، سست اند مثلاً بیت نخست و مطلع شعر. گاهی توانسته اید از این ظرفیت به صورت همزمان و هوشمندانه استفاده کنید. مثلاً این بیت که بیت خوبی است هم جدیت یک متن محکم شعری را دارد و هم شوخ طبعی رندانۀ یک طنز فاخر را:

با این همه از او گله‌ای هیچ ندارم
چون دور و برم گرگ به اندازه‌ی کافیست

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.