يك شعر با دو فضاي متفاوت




عنوان مجموعه اشعار : ...
شاعر : فاطمه محمدیان


عنوان شعر اول : ...
شب بود
از پشت پنجره
سپیدی ابرها را
می دیدم
و سقف بام های کوتاه را.
شب بود
رقص ماهیان توی تنگ را
می شنیدم
و اضطراب شاخه های عریان را.
شب بود
و من میان موج های نو
دنبال عطر موهای تو می گشتم.
کاش
می توانستم
تنهایی ام را
برای
پرنده های پشت پنجره
بپاشم
و خودم را غرق کنم در خواب.
سرم درد تو را نکند
ـ دردی که تا آخرین دندان طول می کشد ـ
کاش
پشت سیاهی پلک هام
لبخندت
رهایم می کرد
حماقت ها کم رنگ می شد
و من تمام دوست داشتن ها را بالا می آوردم.

عنوان شعر دوم : ...
...

عنوان شعر سوم : ...
...
نقد این شعر از : انسیه موسویان
خانم محمديان يك شعر سپيد فرستاده اند اما گمان مي كنم اين شعر مي توانست دو شعر باشد؛ دلايل را در ادامه خواهم گفت. پيش از آن بايد اشاره كنم كه در شعر خانم محمديان جرقه هاي درخشان و زيبايي وجود دارد كه نشان از شاعري خوش ذوق مي دهد. شاعري كه در ابتداي راه پر فراز و نشيب سرودن است اما اگر استعدادش را جدي بگيرد، تمرين و مطالعه ي مستمر را فراموش نكند، آينده اي پربار و روشن در انتظارش خواهد بود. از آن جمله مي توانم اين نمونه را مثال بزنم: (حس آميزي در جمله ي نخست و تشخيص در جمله ي دوم)
رقص ماهیان توی تنگ را
می شنیدم
و اضطراب شاخه های عریان را
به نظرم شعر مورد بحث، دو پاره دارد؛ پاره ي نخست ( از ابتداي شعر تادنبال عطر موهای تو می گشتم.) كه زبان محكم و بي نقصي دارد و به لحاظ عناصر شعري غني تر است، مي تواند يك شعر كامل و مجزا باشد. به شرط آن كه شاعر دستي به سر و روي آن بكشد و برخي توضيحات و زوايد را حذف كند. به عنوان مثال عبارت «شب بود» كه سه بار تكرار شده، قابل حذف است و همان بار نخست كفايت مي كند. در اين بخش شاعر با فضاسازي درباره ي يك شب به خصوص، ابتدا از حس و حال خود و اشيا و عناصر پيرامونش مي گويد و در نهايت آن را با معشوق يا وحبوب و دوري از او و جست و جويش در بين موج هاي نو، پيوند مي زند و همان سطر مي تواند پايان بندي مناسب، حسي و تأثيرگذاري براي شعر باشد.
در پاره ي دوم، زبان شعر افت مي كند: جمله ي «سرم درد تو را نکند» به لحاظ زباني فصحيح و شيوا نيست، سطرهاي شعاري و كليشه اي چون:
کاش
پشت سیاهی پلک هام
لبخندت
رهایم می کرد
حماقت ها کم رنگ می شد
در كنار لحن نثرگونه ي آن، اين بخش از شعر را از بخش نخست متمايز كرده است. ضمن آن كه به نظر حقير، جمله ي:
و من تمام دوست داشتن ها را بالا می آورد
پايان دلچسب و زيبايي براي شعر نيست. علاوه بر اين موارد، به نظر مي رسد ارتباط معنايي و حال و هواي موضوعي ميان اين دو بخش شعر كمرنگ و ضعيف است. يعني شعر وحدت معنايي و موضوعي ندارد. به همين دليل معتقدم كه اين شعر مي توانست دو شعر باشد.
منتظر سروده هاي تازه تر خانم محمديان هستيم.

منتقد : انسیه موسویان

متولد اول مرداد 1355 در مشهد كارشناس زبان و ادبيات فارسي از دانشگاه فردوسي مشهد كارشناس ارشد زبان و ادبيات فارسي از دانشگاه علامه طباطبائي شاغل در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با سمت کارشناس مسئول ادبیات کودکان و نوجوانان از سال 1374 تا کنون



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.