شادماني نيما




شاعر : زهرا آقامیرزایی


خسته بود
کوه را
در پی آرامشی
جُسته بود
آبشار
در کف رودی بزرگ
دل به دل ماهی سرخ کوچکی
بسته بود
نقد این شعر از : حمیدرضا شکارسری
خانم «زهرا آقاميرزايي» با همين سه شعر اخير ، دلبستگي شان را به قالب نيمايي نشان داده اند . قالبي كه ريزه كاري هاي فراواني دارد . از مهم ترين مسايل مطرح در شعر نيمايي مساله ي تقطيع سطرهاست .
اخوان ثالث در كتاب ارزشمند «بدعت ها و بدايع نيما» نه دليل معقول براي تقطيع سطرها در شعر نيمايي ذكر مي كند كه تنها يكي از آن ها مساله ي وزن عروضي و رعايت آن است . حال آن كه در شعر خانم «آقاميرزايي» مهم ترين دليل تقطيع سطرها رعايت وزن عروضي شعر است .
بي ترديد نوشتن سطرهاي دوم الي چهارم در يك شطر معقول تر و مناسب تر به نظر مي رسد . چرا كه اين توالي جستچوي ادامه دار كوه در پي آرامش را اجرا مي كند . همين طور قرار كرفتن فعل آخر شعر در يك سطر مستقل هيچ ضرورتي ندارد . با اين حال تقطيع سطرهاي پنجم تا هفتم تمهيدي نسبتا مناسب براي اجراي افتادن آبشار محسوب مي شود .
مضمون اين شعر نسبت به دو شعر نيمايي ديگر اين شاعر از تازگي و طراوت بيشتري برخوردار است . جاندار پنداري و انسان پنداري رود (پرسونيفيكيشن يا همان صنعت تشخيص خودمان) با آن خستگي راه و جستجوي آرامش و عشق ماهي سرخ رودخانه هنوز طراوت يك تصوير و مضمون تازه را به همراه دارد و هنوز مي تواند «نيما» را شاد كند .

منتقد : حمیدرضا شکارسری

حمیدرضا شکارسری شاعر و منتقد ادبی متولد 1345 تهران  لیسانس زمین شناسی - شاعر برگزیده و برنده اولین جایزه ادبی قدس - شاعر برگزیده جشنواره شعر فجر در بخش شعر امروز انقلاب سال 1387 - داوری دهها جشنواره و کنگره شعری سراسری و استانی کشور - ارایه دهها ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.