انسجام در شعر فراموش نشود




عنوان مجموعه اشعار : می روم
شاعر : حمید رضا یوسفی فر


کوله ام را بسته ام، در زیر باران می روم
خنده هایم را نبین، با بغض پنهان می روم

می روم تا دور باشم از تو و این زندگی
با دلی بِشکسته و حالی پریشان می روم

بار اوّل تا تو را دیدم غزل خوانت شدم
وقتِ دوریّ و جدایی هم غزل خوان می روم

می روم تا خاطراتم مثل من پر پر شوند
سخت پیشت آمدم، امّا چه آسان می روم

مذهب و آیین این مردم مسلمانی نبود
من فقط از دستِ این قومِ مسلمان می روم

درد دل های خودم را گفتم و آماده ام
کوله ام را بسته ام، در زیر باران می روم
نقد این شعر از : آرش شفاعی
یک اثر هنری ارزشمند، اثری مسنجم است. یعنی در تمام اجزای آن شاهد تکثیر تعریف شدۀ زیبایی شناسی هستیم. مجسمۀ داوود یک اثر هنری ارزشمند است که دقتی که میکل آنژ برای ساخت آن به عمل آورده است در همۀ جزییات حتی در رشته های موی داوود به شکلی وسواس گونه رعایت شده است. اما یک شعر منسجم چگونه شعری است؟ شاید بتوان گفت که شعری منسجم است که از ابتدا تا انتها هارمونی آن در بهترین شکل رعایت شده باشد. شروع، اوج و پایان شعر، خوب باشد و شعر در نیمه هایش از نفس نیفتد. شعری که یک بیت خوب و چهار بیت متوسط و یکی دو بیت ضعیف داشته باشد، شعری نیست که بتوان به آن نمرۀ بالایی داد. شعر «می روم» شروع قابل قبولی دارد. حس اندوهناکی که شاعر می خواسته به مخاطبش منتقل کند به خوبی منتقل شده است اما از بیت دوم و بخصوص با ضعف زبانی حاصل از تبدیل شکسته به بشکسته، شاهدیم که شعر افول می کند. از اینجا به بعد قافیه است که شاعر را پیش می برد و بخاطر قافیه پای مسلمانی و نامسلمانی به میان می آید. این دریغ که کاش شاعر بیت اول خوب و نسبتاً خوبش را چنین خرج غزلی فاقد انسجام نمی کرد، پس از پایان شعر با مخاطب می ماند.
شاید «حمیدرضا یوسفی فر» با کسب تجربۀ بیشتر در شعر و تسلط بر زبان و تخیل، بتواند دوباره و در زمانی دیگر دستی به سر و روی غزلش بکشد و با ویرایشی دوباره بیت مطلع خوبش را نجات دهد.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.