شتاب‌تان را چند برابر کنید




عنوان مجموعه اشعار : پاییزی ام
شاعر : علی اکبر رضایی


عنوان شعر اول : شاعر تنها
این منـــم ایــن شاعــر غمـگین بی‌پروا منم
این گریـــزان گشته از عشق تو ای لیلا منم

لطفِ دنیــا بــر مـراد مـن به چشمانـت نبود
مــن همینــم صـاف ســـاده شاعــر تنها منم

دل تمنّــا مــی کُند عاشـــق شــوم بـار دگــر
بیــن دلـــــداران عاشــق، عاشــقِ رسوا منم

اشــکِ‌ها جــاری شــود از دوری و دردِ فراق
رخ نمـــا ای نــازنیــن دیــوانـه ی شیدا منم

نازنین،گــر تو نمـی آئی بمیـرم راحـت است
آنکه می میرد غریـب از عشق بی همتا منم

*علی اکبررضـایـی*

عنوان شعر دوم : عاشقی کن
تـــو با مــن نیستی،یـادت ولـی هست
خــــزان آمــــد بهــارم رفتــه از دست

چــــــرا رفتـــــی، بیـــا زیبـــاتـــرینــم
در اینجـا عاشقی جرمـی قشنگ است

*علی اکبررضـایـی*

عنوان شعر سوم : غربت
تو رفتی و غمـی در سینه دارم
شبیــــهِ نــی لبــــک هـا بیقرارم

کنــــار جـــاده و پائیـز و غـربت
تو را من سال ها چشم انتظارم

*علی اکبررضـایـی*
نقد این شعر از : علی رضا احرامیان پور
ابتدا درودتان می‌گویم.
باید دید نگاه سراینده این ابیات به شعر چگونه است؟ خیلی‌ها دوست دارند در دفترچه‌شان چیزی به نام شعر داشته باشند و گاهی کلامشان را منظوم و قافیه و ردیف‌دار کنند. اصطلاحاً برای دل خودشان می نویسند، خیلی برایشان مهم نیست که شعر چه بردی دارد و چه کاربردی ... چه اندیشه‌ها و تفکراتی را می‌شود با این زبان بُرنده و قاطع تا فراسوی دلها فرستاد. چنین کسی تنها برای خلوت و تنهایی خودش قلم بر کاغذ می گذارد. حسش را، عاطفه‌اش را قالب‌دار می‌کند و همین برایش کافی است، در این صورت این شعرها خیلی هم خوبند.
غزل اول قالب درستی دارد. قافیه و ردیفش نیز سالم‌اند. مضمون و تم شعر هم بدک نیست. وزن سالم و عروض درستی هم بر شعر سوار است و حتی دو بیتی‌ها هم نیز چنین حکمی دارند.
اما با این شعرها نمی‌شود شاعر نامدار و نام‌آور شد. با این بیان و این نوع گفتار نمی‌توان پیام و کلامی اندیشمندانه و فراگیر را ابلاغ کرد. این زبان، زبان قدرتمندی نیست.
پس حالا که از گذر وزن و قافیه و ردیف و ابتدائیات شعر عبور کرده‌اید باید:
اولا اندیشه‌ای بلند و عمیق را دستمایه شعر گفتن خود قرار دهید. هرچه غنای شعریتان بیشتر باشد بهتر است. شعری حاوی حکایات، مثل ها، تلمیح‌های شاعرانه، مفاهیم بلند و عمیق، با داستان‌هایی از تاریخ و گذشته ایران و جهان....0
ثانیا زبان شعری‌تان باید به‌روزتر باشد. زبانی که مخاطب امروزی را مجاب کند و دلپذیر باشد و جاذبه‌های منحصر به فرد نیز داشته باشد. این زبان باید دارای کلماتی و واژگانی به‌روزتر و ساختار و جمله بندی درست باشد.
ثالثا عاطفه به عنوان عنصر اصلی شعر باید قوی‌تر، ملموس‌تر و صادقانه‌تر باشد. این شعر از نظر عاطفه پیش‌تر است اما همین عاطفه پیشرو نیز قوام نیافته و به‌روز نیست. مفاهیم عاطفی اگر تصنعی به نظر برسند بار منفی دارند پس باید بوی صداقت از آن به مشام مخاطب برسد.
رابعا: تخیل کلید موفقیت است برای شعر امروز. شعر امروز باید تصویری باشد و عنصر خیال در آن بلوغ‌یافته و گسترده باشد، اگر شعری فاقد خیال پردازی و تصویر باشد به نظم نزدیک می شود. برای این کار لازم است تمرین‌های متعددی در زمینه تصویرسازی و مضمون آفرینی انجام داد تا ذهن، به صورت خودکار خیال پردازی کند و تصویر بیافریند. بعد از آن باید تصاویر را بتوان به بهترین نحو و زیباترین شکل ترسیم کرد. زیرا گاهی مضمون یا تصویری که شاعر به کار می‌گیرد بسیار درخشان و قابل تامل است اما آن تصویر خوب پرورش نیافته و در نهایت مضمون خوبی را منتقل نمی کند.
و چند نکته نهایی:
- مصراع "این منم این شاعر غمگین و بی پروا منم" ( تکرار "این" در یک مصراع و تکرار "منم" در همان مصراع) بدون هیچ توجیهی قابل پذیرش نیست.
- "لطف دنیا بر مراد من به چشمانت نبود،" نحو (دستور زبان) این جمله ناقص است و معنی را نارسا نشان می دهد .
- تکرار نازنین در دو مصراع انتهایی شعر نیز لطف چندانی ندارد.
توفیق تان را در سرایش اشعار ناب و به‌روزتر از خدا میخواهم.
باقی بقایتان!

منتقد : علی رضا احرامیان پور

متولد 9 آذر 1348 ش در یزد. از خانواده ای شعر دوست و شاعرپرور. پدرش استاد کاظم احرامیان پور متخلص به "شاهد" از شعرای پیشکسوت یزد است. علی رضا از نوجوانی به سرودن پرداخت و پنج سال متوالی برگزیده شعر دانش آموزی کشور بود. او بعدها دبیر شورای شعر یزد شد و ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.