شعر امروز و بیماری بی دردی




عنوان مجموعه اشعار : دیوارهای کوتاه موشدار
شاعر : علی اسماعیلی


از بس که ترساندی مرا ای زاهد بیدار
کابوس میبینم دگر در این شب غمبار

گفتی که شیطانها سر راهم کمین کردند
ترسان و لرزان میروم در این ره هموار

گفتی که از یاران شیطان رجیمم، چون
یک بار دیدی رد شدم از کوچه‌ی یک بار

ده کاروان گم شد! شتر دیدی؟ نمیدانم!
صدها شتر با بار آن ، من برده‌ام انگار

من آدمم، جایز خطا هستم، تو میدانی!
من که فرشته نیستم، نه سنگ لاکردار

جرات ندارم تا بگویم از خطای خویش
زین رو خطا روی خطا هی میشود انبار

دیوارهای خانه‌ی تن، چون که کوتاهست
انبار جان چون پر شود ، ناگه شود آوار

دیوارهای خانه‌ی ما چون که دارد موش
من درد را گفتم به در ، تا بشنود دیوار


علی اسماعیلی، ۲۱ اسفند ۱۳۹۵
نقد این شعر از : آرش شفاعی
شعر امروز ما دچار بیماری سختی است به نام «بی دردی» . بسیاری از شاعران امروز که اتفاقاً تسلط خوبی بر شعر دارند، شعرهایشان به این بیماری دچار است یعنی حرف و دردی در شعرشان نمی بینید. به همین خاطر بسیاری از شاعران امروز در پی فرم رفته اند اما از مضمون بهره ای نبرده اند. شعر «علی اسماعیلی» برخلاف این شعرهای بیمار، حرفی برای گفتن دارد. او دغدغه هایی ازلی ابدی در شعر دارد و به همین دلیل حرف هایش را در قالب شعر ریخته است. اما او از نظر شکلی و فرمی هنوز به پختگی لازم نرسیده است. مشکل اصلی شعر این شاعر در زبان اوست. او نتوانسته است از پی زبان شعر به خوبی برآید به همین دلیل شاهد نوعی تشتت در زبان شعری او هستیم. برای مثال به این مصرع توجه کنید:
ترسان و لرزان می روم در این ره هموار
می دانیم که کوتاه کردن کلماتی مانند راه و چاه و تبدیل کردن آن به ره و چه، از ویژگی های زبانی شاعران متقدم بوده است پس ما در اینجا با شعری رو به روییم که از پیشنهادهای زبانی شاعران قرون گذشته بهره می برد اما در مصرعی دیگر شاعر می گوید:
زین رو خطا روی خطا هی می شود انبار
در اینجا شاعر از کلمه هی به معنای تکرار شدن یک کار استفاده کرده است. هی در زبان شاعران گذشته تنها به عنوان یکی از ادات صوت استفاده می شده و استفاده از آن به معنای تکرار شدن، صورتی جدید از استفاده از این واژه است. یعنی شاعر اینجا از پیشنهادهای زبانی روزگار خود استفاده کرده است. یعنی شاعر هم از شکل های کهن کلمات بهره برده و هم از شکل های نوین آن ها و به همین دلیل شاهد دوگانگی در زبان هستیم. شاعری دغدغه مند مانند شاعر این شعر، باید به زبان بیش از این ها تسلط پیدا کند تا موفق تر از این شود.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.