سطرهای لولایی




شاعر : شکوفه رضائی


اگر اسب ها به وحشت افتادند
سگ ها شروع به زوزه کشیدن کردند
و بزهای کوهی
از قله ها گریختند
کفش هایت را در بیاور
در من پنجره ای ست
که از کوچ کبوتری
جان سالم به در برده است!

شکوفه رضایی
نقد این شعر از : مجید سعدآبادی
در برخورد اولیه مخاطب عامه، ممکن است از این شعر بسیار لذت ببرد؛ چرا که پیش از هرچیز به زبان یکدست و پایان بندی قابل توجهی بر می خورد! اما این کلمات و جملات که طبیعتا به مرز شعر رسیده اند را می توان " شعر خوب" نامید؟
شاعر در چهار سطر ابتدایی از وحشت اسب ها، زوزه گرگ ها و گریختن بزها از قله سخن به میان می آورد و توصیف هایی ارائه می دهد تا به نتیجه گیری شاعرانه ای برسد، اما به یکباره سطر " کفش هایت را در بیاور " وارد شعر می شود و ما با تصویری مواجه می شویم که نه گذشته ای در شعر دارد و نه آینده ای!!! هر چند خواستگاه شعر ما را مجاب می کند که این سطر را سطر ارتباطی و یا لولایی شعر بدانیم و شعر را با ورود همین سطر دو بخشی بدانیم. یعنی سطر های قبل از جمله کفش هایت را در بیاور و سطر های بعد از آن، دو بخش شعر را تشکیل می دهند.
با مقایسه این دو بخش کاملا مشهود است که بخش دوم از شاعرانگی در محورهای افقی برخوردار است و بهتر بود شاعر در بخش اول به سطرها کمی پر و بال بدهد و آنها را از لایه های سطحی به عمق بکشاند تا نه تنها در خدمت کلیت و محور عمودی باشند بلکه به خودی خود نیز سطرهای شاعرانه ای محسوب شوند. مثلا بجای استفاده از سطر " سگ ها شروع به زوزه کشیدن کردند " بیان می کرد " و صدایی که در زوزه گرگ ها بود به شهر حمله کرد " (فقط برای مثال) و بازی های شاعرانه دیگری که سطرها را به عمق شاعرانه ببرد و از حالت نثر و توصیف خارج کند.
در نهایت این اثر نتوانسته از زاویه ساختار به تکامل برسد و خصوصا سطر لولایی " کفش هایت را در بیاور " به عنوان تصویری ناتمام و بی جهت در اثر خودنمایی می کند.

منتقد : مجید سعدآبادی

سعدآبادی متولد تهران است. سال 1378 توانست بطور حرفه ای شعر را دنبال کند و تمرکز وی بر حوزه شعر سپید است. در دهه هشتاد جوایز بسیاری از جمله دو دوره جایزه شعر فجر، کتاب سال دفاع مقدس، کتاب سال گام اول، کتاب سال شعر جوان و ...را به خود اختصاص داد. همچنین ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.