دایرۀ واژگان را وسیع تر کنید




عنوان مجموعه اشعار : ...
شاعر : ابراهیم حسنکلو


عنوان شعر اول : بیمار
مردانه عهد بستم امشب اگر بیایی
یک لحظه هم ننالم از جور بی وفایی

عاشق نمی‌شناسد دارو به غیر یارش
گفتند و باز گشتیم پیدا نشد دوایی

بیمار اگر بنوشد داروی اشتباهی
با صد دوا نگردد از درد خود رهایی

با دیگران بگو من جز تو نمی‌شناسم
هر کس که دید من را زد لاف آشنایی

درمان و درد با هم داده خدای هستی
اما دوا ندارد درمان بینوایی

بیچاره آن که یارش بی مهر و بی ستم شد
چون درد بی نشان را دارو نبود جایی

گفتی "قریب" کافیست کوتاه کن سخن را
باشد، ولی نگفتی ای آشنا کجایی؟

عنوان شعر دوم : ...
.

عنوان شعر سوم : ...
.
نقد این شعر از : آرش شفاعی
بارها گفته ایم و نوشته ایم و خوانده ایم که یکی از ویژگی های شعر امروز، حفظ و رعایت محور عمودی است. شعری که براساس بیت ها و یا سطرهای منفرد، پراکنده و بی ارتباط ایجاد شده باشد؛ ممکن است زیبا و خواندنی باشد اما شعر امروز نیست. شاعر غزل «بیمار» در سرودن شعر خود به این نکتۀ مهم دقت و توجه داشته است. او سعی کرده است «نخ تسبیح» شعرش را بر اساس موتیوهای برآمده از اصطلاحات مرتبط به دارو و درمان قرار دهد و به همین دلیل از اول تا آخر شعر شاهد نوعی ارتباط هرچند خفیف میان ابیات در این شعر هستیم. این توجه و هوشیاری جای آفرین دارد اما راستش را بخواهید کافی نیست. هنوز این شعر در حال و هوای شعر امروز تنفس نمی کند و هنوز نمی توان گفت کار شاعر برای رسیدن به ذهن و زبانی امروزی پایان یافته است. شاید مهمترین نکته ای که باید شاعر به آن توجه می کرد و هنوز در رسیدن به آن، راه درازی در پیش روی خود دارد، توجه او به زبان امروزی شعر است. اگر شاعر خودش بیت به بیت سروده اش را مرور کند، در کلمات، اصطلاحات و عناصر شعر دقیق شود و شعر را نزد خود حلاجی کند، می بینید زبان و کلمات استفاده شده در این شعر تفاوتی اصولی و روشنی با شعر شاعران قرون گذشته ندارد. شاید شاعری متعلق به قرن نهم هجری نیز دایرۀ کلماتش همینهایی بود که در این شعر می بینیم: مردانه، عهد بستن، جور، یار، لاف، بینوایی، مهر و... خارج از آنچه به زبان و قلم شاعرانی که در قرن ها قبل زندگی می کرده اند، کلمه ای بر زبان و قلم شاعر نیامده است. درصورتیکه اگر شاعر شعرهای خوب و موفق شاعران امروز را بخواند، متوجه می شود که حداقل در استفاده از واژگان و اصطلاحات امروزین، شاعران امروز دست بازی داشته اند و توانسته اند به این صورت رنگ و لعابی امروزی به شعر بدهند. توصیۀ ما به شاعر این است که با این نگاه برخی از شعرهای خوب شاعران امروز را مرور کند و آن ها را با شعر خود مقایسه کند تا به آنچه در این نقد اشاره شد، بیشتر پی ببرد.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.