ارزش هر کلمه در یک شعر کوتاه




شاعر : محمدرضا امینی


هرثانیه دردی متبادر دارد
یک فلسفه ی بدون آخر دارد
هر ثانیه سهل و ممتنع میگذرد
هر ثانیه مرگ را به خاطر دارد
نقد این شعر از : آرش شفاعی
کلمه اسباب و ابزار کار شاعر است. شاعر با کلمات است که شعرش را می سازد و در برابر چشم مخاطب می گذارد. البته شاعرانی هستند که گاهی به ابزارهای دیگری برای ساخت شعر ( برای مثال در شعرهای دیداری) متوسل می شوند و این گروه از شعرها فعلاً از حوزۀ بحث ما خارج است. شعر کوتاه «محمدرضا امینی» با کمترین کلمات ممکن ساخته شده است و او سعی کرده است در قالبی فشرده و کوتاه چون رباعی اقیانوسی از حرف های ازلی و ابدی را در برابر ما قرار دهد. کوتاه بودن قالب، او را به سمت ایجازی جبری نیز پیش برده است و این یعنی ارزش کلمات در چنین شعری بیش از هر شعری دیگر است. شاعر چون دایرۀ محدودی از کلمات را می تواند در شعرش استخدام کند، لاجرم باید بیشتر به ارزش کلمات بندیشد و سعی کند بهترین و به جا ترین کلمات را در شعرش به کار ببرد. با این حساب و با این نگاه اگر به رباعی شاعر نگاه کنیم، باید بپرسیم که آیا این وسواس و وسوسه در کار شاعر بوده است؟ مثلاً «بدون آخر» بهترین صفت برای موصوفی چون فلسفه است؟ یا مثلاً به جای کلمه «متبادر» کلمۀ بهتری نمی شد، انتخاب کرد؟ این ها سؤالاتی است که شاعر هم باید از خود بپرسد و به دنبال پاسخش باشد.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.