توجه به سلامت زبان




عنوان مجموعه اشعار : .
شاعر : فاطمه کلانتری


عنوان شعر اول : رباعی اول

یک عمر فقط محض ریا بگذاری...
در طاقچه ات جای جدا بگذاری...
قرآن قدیمی ام که در خانه نو
ماندی که فقط مرا کجا بگذاری

عنوان شعر دوم : رباعی دوم
هربار در این جهان مبهم بودن
با حادثه ها و غم دمادم بودن
این بار مرا پرنده ای خلق بکن
من خسته ام از این همه آدم بودن

عنوان شعر سوم : رباعی سوم
امروز و فردای خودت را داری
تو در دل من جای خودت را داری
دنیای منی، تمام دنیای منی
با اینکه تو دنیای خودت را داری
نقد این شعر از : آرش شفاعی
اینکه تجربه رباعی سرایی را به صورت جدی به عنوان مسیر پیش روی خود انتخاب کرده اید، کار خوبی است. مسیر خودتان را مشخص کرده اید و سعی دارید در این مسیر، موفق شوید. برای این کار باید توجه داشته باشید که مهمترین نکته در کار شعر، توجه به سلامت و سلاست زبان است. در شعرهای شما مهمترین ایراد به نظرم، همین زبان است. نمونه هایی از ایرادها و سستی های زبانی را در شعرهایتان نشان می‌دهم تا ان شاءالله سعی در رفع آنها کنید.
در این رباعی:
هربار در این جهان مبهم بودن
با حادثه ها و غم دمادم بودن
بیت، بیت خوبی نیست چرا که مبهم بودن صفت روشن و توصیف کننده حالت مشخصی که به معنا کمک کند، نیست. ضمن اینکه دمادم بودن هم معنای روشنی ندارد. ضمن اینکه در مصرع بعدی:
این بار مرا پرنده ای خلق بکن
استفاده از صورت «بکن» به جای «کن» باعث شده است سلامت زبان دچار مشکل شود.
در این مصرع:
امروز و فردای خودت را داری
اجبار به خواندن «و» به صورت مفتوح با سلامت زبان تنافر دارد چرا که طبیعت زبان در این است که «و» با ضمه خوانده شود. در مصرع دیگر همین رباعی هم «تو» حشو است:
با اینکه تو دنیای خودت را داری

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.