در نام و نشان كتب شعر (وقت خوب مصائب) / ارمغان بهداروند



احمد رضا احمدی دومین دفتر شعر خود را با نام وقت خوب مصائب در سال 1347 منتشر کرد. «احمد رضا احمدی در وقت خوب مصائب شاعری با ذهنیت روایت گری که تداعی کننده وضعیت روحی و عاطفی است. مضامینی سوال برانگیز میان متن و مخاطب با همگرایی روایی و کنشی است. احمدی جزو شاعران معناگر و تصویر ساز است که در بروز خاطرات نوستالژیکی بازخوانی های متناقص دارد... مدلول ها با تصاویر محسوس در ساختار زبان توضیحی که گاه متنی تبدیل به جملات قصار می شود ارتباط برقرار می کند»1 انتخاب نام این دفتر که نشان از اشراف شاعر بر هم نشینی واژگان و استخراج زیبایی های مجاورنشینی واژگان است یکی از نام های زیبا و تاثیرگذار مجموعه های شعر نو است. این نام که برگرفته از متن یکی از شعرهایی به همین نام است که «از آن وقت خوب مصائب» نام دارد. از آن وقت خوب مصائب 1 ما از خیابان بیرون می رویم من که همیشه عابرم به من نیایدیشید اندیشه هاتان درباره ی این صمیمت های چنار باشد که پاییز را سلام گفتند. زیرا برای تو وعظمت شکیب ها رنگ ارغوانی را به ارمغان آورده بود تابستان را پذیرفتند زیرا قلب های خام من عابر سایه ی کوچه های نیت بود زمستان بر روی دست های من ز شاخه های چنار مانده است زیرا افسرده های لایق در پنجره ی گرماها با عروسک هایی که از آن وقت خوب مصائب می تراود بدون محرم سخن می گویند 2 در مبلاد آخرین برگ محرم پاییز قفسه های سوگوار سفرها که چشمان ما در آن سوءتفاهم بود به سفر رفت در این سفر نام ها را به چشمان ما هدیه دادند و خود با عروسک هایی که از آن وقت خوب مصائب می تراویدند به عروسی خون ما رفتند نام ما رابه طنز آوردند در سفر بیداری با آن ها ساعت ها گفتگو کردم آن ها تنها برای مان وقت خوب مصائب را لبخند زدند آن ها پیری مان را در حس خنثی شدن فضیلت های نگاه نشان دادند 3 ما در زمین ماندیم تا قلب هایمان را افشان کنیم در افشانی قلب ها آن ها در طارمی های پریشانی در حرف های مه گرفته محبوس شدند2

منابع و ماخذ 1- احمدی، احمدرضا، وقت خوب مصائب، تهران، مروارید، 1347




در تلگرام به اشتراک بگذارید
ارسال کننده مقاله : ارمغان بهداروند
دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.