در نام و نشان كتب شعر (7) / ارمغان بهداروند



میعاد در لجن

نصرت رحمانی پس از ده سال که از انتشار آخرین مجموعه ­اش به نام ترمه می­ گذرد دفتر شعر میعاد در لجن را در سال 1346 منتشر می­ نماید. رحمانی در این مجموعه به عنوان شاعری که روندی تکاملی را در عرصه­ ی شعر طی کرده است، هم چنان به عنوان شاعری نومید که جامعه را سرشار از سیاهی و نفرت می بیند، به چشم می ­آید. «میعاد در لجن، گامی تمام در اشعار نصرت رحمانی بود. او که به شکل پخته و دلپذیری زبان و کوچه و بازار را وارد شعر ناتمام و ناکامل نوقدمایی عصر خود کرده بود، در میعاد در لجن با درک و حسی نیمایی بدان پرداخت. میعاد در لجن، نگاهی هستی­ شناسانه و ژرف کاو بر حیات بشری ندارد ولی از جمله دردمندانه­ ترین اشعار واقع گرایانه آن روزگار است.»1

در خصوص نام میعاد در لجن می ­توان با نگاهی به چگونگی دیدگاه و نگرش شاعر و نیز توجه به درونمایه ­ی اشعار اصلی این کتاب، مقبولیت این نام شگرف را پذیرفت. سپانلو در خصوص این نام چنین نوشته است: «در این وعده­ گاه است که رحمانی از گور برمی­ خیزد و رستاخیزش را به چشم می­ بیند. عنوان کتاب ایماء پرمعنایی است بر این مدعا. اگر ژورنالیسم این لقب را کنف نکرده بود می­ توانستیم رحمانی را شاعر نسل امروز لقب بدهیم. نه کم و نه بیش. شعر او درست مال امروزست. شهامت بزرگ­تری از شاعری که خیال «جاودانگی» نداشته و نقاش امین همین ساعت و همین لحظه بوده است... میعاد در لجن نقاشی زندگی کثیف، کوچه­ های تنگ و بن­بست از دو سو، ناامیدان، فواحش و شهرداران است.»2

 

تا بی نهایت

در سایه­ ی مرطوب چرکین سیاه من
در این شب بی مرز
مردی ست زندانی
نوری ست سرگردان
در مرگ من آن سایه در خود رنگ می­ بازد
هر سایه موجودی
ست
کز نور در خود نطفه می ­سازد
آنگاه می میرد
من دیده­ ام
مردی که روزی سایه ­اش درپیش پایش مرد
نور پلیدی سایه ­اش را خورد
در روح من تصویر کم رنگی
پیدا و پنهان می­ شود هر دم چون سایه­ ای بیمار
در آب­ های تار
تصویر می­ خواند
من
مردگان را دوست می­ دارم
آنها نمی­ میرند هرگز، چون
از همدگر بیگانه می­ باشند
سرگشتگان
بی سایه می ­باشند
...

پاشیده بر دیوار
دیوار
می ­ریزد فرو آوار
آوار
احساس من، احساس بیمار3

 

منابع و ماخذ

  1. شمس لنگرودی، محمد، تاریخ تحلیلی شعرنو، نشر مرکز. چاپ چهارم. جلد سوم، 1384. ص 413
  2. نشریه فردوسی. شماره 124. سال 1346. مقاله محمد علی سپانلو. بررسی میعاد در لجن
  3. رحمانی، نصرت، میعاد در لجن، تهران، آزادی، 1346

 




در تلگرام به اشتراک بگذارید
ارسال کننده مقاله : ارمغان بهداروند
دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.